3:59 μ.μ.

Bullying μαθητών σε αναπληρωτή στη Φλώρινα. Τον ανάγκασαν σε παραίτηση!

Αναρτήθηκε από Εφημερίδα Κρουά - Κρουά |





Προς τον προϊστάμενο της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ν. Φλώρινας:
Κοινοποίηση:   1) Διευθυντή 1ου ΕΠΑΛ Φλώρινας
                           2) Διευθυντή 1ου Γυμνασίου Φλώρινας
                           3) ΕΛΜΕ Νομού Φλώρινας

« Μου φαίνεται ότι τα πιο σκληρά λόγια είναι πιο προσηνή, πιο τίμια απ’ τη σιωπή»   (…)
Φρίντριχ Νίτσε

   Με την πρόσληψή μου τη φετινή σχολική χρονιά στο 1ο ΕΠΑΛ Φλώρινας (περί τα μέσα Δεκεμβρίου), τίποτα δεν έδειχνε τι θα επακολουθούσε…  Είχα βέβαια μια επίγνωση του τι σημαίνει ΕΠΑΛ σ’ αυτήν τη χώρα (από προηγούμενη εμπειρία μου)…   Παρ’ όλ’ αυτά, με το που πάτησα το πόδι μου στο 1ο ΕΠΑΛ Φλώρινας, οι εντυπώσεις μου ήταν γενικά θετικές.  Οι υποδιευθυντές μου φάνηκαν εκ πρώτης όψης πολύ προσιτοί ως συνάδελφοι, ενώ με το που μπήκα στο γραφείο του διευθυντή είδα μια μαθήτρια να έρχεται και να λέει στο διευθυντή του σχολείου:  «Κύριε διευθυντή, πότε θα έρθει αυτός ο Χημικός που μας είχατε πει;».   «Τα παιδιά με χρειάζονται»,  σκέφτηκα..
   Τα γεγονότα που επακολούθησαν όμως άρχισαν να αλλάζουν τη γνώμη μου γι’ αυτό το σχολείο.   Μπαίνοντας μέσα σε ένα τμήμα της Α’ Λυκείου να διδάξω, κάποιοι μαθητές, εκτός των άλλων (όπως το να πετάνε αντικείμενα ο ένας στον άλλον και να βγάζουν άναρθρες κραυγές απ’ όλο το φάσμα του ζωικού βασίλειου…),  έφτασαν στο σημείο να ανεβαίνουν επάνω στα θρανία (!!!), δήθεν για να κόψουν δρόμο και να πετάξουν κάποια αντικείμενα στο σκουπιδοτενεκέ της αίθουσας…    Έβγαλα έναν μαθητή έξω από την αίθουσα  με απουσία.   Παρόμοιες και χειρότερες ακόμα καταστάσεις άρχισαν να συμβαίνουν και σε άλλα τμήματα,  τόσο της Α’ Λυκείου,  όσο και άλλων τάξεων.   Όταν αδυνατούσα με την πειθώ να αποτρέψω κάποιους μαθητές από το να προβαίνουν σε τέτοιου είδους πράξεις,  αναγκαζόμουν πλέον να βγάζω έξω από κάποια τμήματα κάποιους μαθητές,  είτε με απλή απουσία,  είτε και με ωριαία αποβολή,  όχι ως εύκολη λύση,  αλλά ως ύστατη λύση.    Σε κάποιους μαθητές φαίνεται ότι δεν άρεσε αυτό  (προφανώς επειδή νόμιζαν ότι ως νέο αναπληρωτή θα μπορούσαν «να με έχουν του χεριού τους») …     Μέρα με τη μέρα λοιπόν,  τα διάφορα γεγονότα απειθαρχίας,  προσβολών σε βάρος μου και μορφών παραβατικότητας άρχισαν να αυξάνονται ΡΑΓΔΑΙΑ, σε βαθμό που άρχισα πλέον να διαισθάνομαι αλλά και να συνειδητοποιώ ότι μια αρκετά μεγάλη μερίδα μαθητών είχε πλέον σκοπό,  με την παραμικρή ευκαιρία που θα τους δινόταν,  να μου σπάσουν τα νεύρα και να με φτάσουν στα όρια μου…    Πόρτες άνοιγαν απ’ έξω (από μαθητές άλλων τμημάτων) ή άνοιγαν και μετά έκλειναν με πάταγο την ώρα που έκανα μάθημα σε κάποια τμήματα (!!),  μαθητές από άλλα τμήματα έμπαιναν μέσα στο τμήμα που δίδασκα και έκοβαν βόλτες μέσα στην αίθουσα (!!!),  καπάκια από αναψυκτικά έπεφταν προς το μέρος μου, μέχρι και ένα γεμάτο μπουκάλι εμφιαλωμένο νερό έπεσε στα πόδια μου μια μέρα που συμπλήρωνα το απουσιολόγιο (!!!), άλλοι μου αντιμιλούσαν υψώνοντας τον τόνο της φωνής τους, άλλοι μου λέγανε  διάφορα την ώρα που περνούσα από κοντά τους, άλλοι μου έκλειναν το δρόμο την ώρα που περπατούσα (!!!) και ο κατάλογος των παραβατικών συμπεριφορών απ’ την πλευρά αυτής της αγέλης των μαθητών είναι ακόμα μακρύς…   Πολλά απ’ αυτά τα γεγονότα συνέβησαν μία συγκεκριμένη μέρα,  και αναφέροντάς τα στο διευθυντή του σχολείου, εκείνος φιλοτιμήθηκε να τιμωρήσει με 1 μέρα αποβολή έναν μαθητή απ’ όλους αυτούς,  απ’ όλα όσα είχαν συμβεί εκείνη τη μέρα..   Πηγαίνοντας σπίτι μου εκείνη τη μέρα,  ήμουνα σε πολύ άσχημη ψυχολογική κατάσταση…   Δεν μπόρεσα να κοιμηθώ ούτε το μεσημέρι,  ούτε το βράδυ.  Σκέψεις τριγυρνούσαν συνεχώς μέσα στο κεφάλι μου,  μέχρι που καταστάλαξα στην εξής απόφαση:  Την ψυχική μου υγεία και το νευρικό μου σύστημα ΔΕΝ ΤΑ ΠΑΖΑΡΕΥΩ ΕΠ’ ΟΥΔΕΝΙ ΛΟΓΩ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΚΟΣΤΟΣ.  Συνεπώς αποφάσισα να παραιτηθώ από εκπαιδευτικός του 1ου ΕΠΑΛ Φλώρινας.  Η απόφασή μου ήταν οριστική,  όχι όμως και αμετάκλητη.
   Ο λόγος που η απόφασή μου δεν ήταν αμετάκλητη ήταν η θλίψη μου που θα άφηνα πίσω μου κάποια λιγοστά καλά και ευγενέστατα παιδάκια,  για τα οποία – και μόνο γι’ αυτά – θα άξιζε τον κόπο να συνεχίσω να διδάσκω στο εν λόγω σχολείο.  Παιδάκια, με σοβαρές διαγνωσμένες μαθησιακές δυσκολίες κάποια απ’ αυτά,  αλλά παρ’ όλ’ αυτά με αγωγή, ευγένεια και ψυχικά χαρίσματα που δεν είχαν ούτε στο 1/100  τα υπόλοιπα παιδιά της πολύβουης αγέλης…   Ο μισθός μου και η αμοιβή μου,  σκέφτηκα,  πέρα και ΠΑΝΩ απ’ τα ευρώ που μπαίνουν στο λογαριασμό μου,  είναι η συμπεριφορά αυτών των λιγοστών παιδιών προς το πρόσωπό μου.
   Αποφάσισα λοιπόν, έστω και ψυχοσωματικά καταρρακωμένος απ’ όσα μου είχαν συμβεί, να ανακαλέσω την αρχική απόφασή μου να παραιτηθώ, και να συνεχίσω το εκπαιδευτικό μου λειτούργημα,  για το λόγο που ανέφερα αμέσως παραπάνω και μόνο γι’ αυτόν.   Μέχρι και μοριακά μοντέλα δανείστηκα απ’ το άλλο σχολείο που εργαζόμουν για να συμπληρώνω το ωράριό μου (το 1ο Γυμνάσιο Φλώρινας),  προκειμένου να κάνω τη διδασκαλία μου πιο ευχάριστη.  Η απερίγραπτη  χαρά στο πρόσωπο ενός κοριτσιού με σοβαρή μαθησιακή δυσκολία,  όταν την έπεισα και έφτιαξε μόνη της με τα μοριακά μοντέλα το σχήμα ενός μορίου,  ήταν για μένα η μεγαλύτερη αμοιβή μου ως τα τώρα...
   Περνώντας ο καιρός και έχοντας την αμέριστη στήριξη του Συλλόγου των εκπαιδευτικών του 1ου ΕΠΑΛ Φλώρινας,  αλλά και τη στήριξη σε  ικανοποιητικό βαθμό και από το διευθυντή του ΕΠΑΛ, άρχισε να διαφαίνεται ότι τα πράγματα αρχίζουν να πάνε λίγο καλύτερα απ’ ότι στην αρχή.   Παρ’ όλ’ αυτά,  σε ορισμένα τμήματα τα φαινόμενα απειθαρχίας,προσβλητικών συμπεριφορών  και παραβατικότητας δεν σταμάτησαν πάλι... 
   Σε λίγο καιρό όμως,  κάποιοι από τον όχλο των μαθητών άρχισαν να βρίσκουν νέους τρόπους για να με παρενοχλούν πάλι...   Κάποιοι λοιπόν και φροντίζοντας να μην τους βλέπω (…),  όταν με έβλεπαν από σχετικά μακριά,  είτε μέσα στο σχολείο είτε στο προαύλιο αυτού,  άρχισαν να φωνάζουν δυνατά το επώνυμό μου,  «εμπλουτίζοντάς το»  με κοροϊδευτικά συνοδευτικά…  Κάποιοι άλλοι πάλι,  όταν μετά από επανειλημμένες παρατηρήσεις μου να μην φωνάζουν μέσα στην τάξη,  τους έβγαζα έξω με απουσία,  βγαίνοντας έξω έβριζαν ή βροντούσαν την πόρτα με όλη τους τη δύναμη!  Όταν τους έφερνα κάτω,  οι υποδιευθυντές άρχισαν να μου λένε να μην το παρακάνω με τις απουσίες,  ενώ ο διευθυντής συνήθως περιοριζόταν σε συστάσεις (ενώ μόνο 2 μαθητές δέχτηκαν από 1 μονοήμερη αποβολή για την προσβλητική συμπεριφορά τους προς το πρόσωπό μου  -  και μάλιστα ο ένας μόνο μετά από παρέμβαση του Συλλόγου).
   Άρχισα πάλι να χάνω τον ύπνο μου  και η ψυχοσωματική μου υγεία να κλονίζεται.  Κάποιες μέρες που ήμουνα λόγω σχεδόν πλήρους αϋπνίας την προηγούμενη βραδιά σε πολύ άσχημη κατάσταση και ένιωθα εξαντλημένος,  ζητούσα άδεια από το σχολείο να λείψω απ’ αυτό.  Επειδή είχα πάρει ήδη 4 μέρες αναρρωτική άδεια λόγω ισχυαλγίας τον Ιανουάριο και άλλες 4 μέρες αναρρωτική άδεια λόγω λοίμωξης του αναπνευστικού το Φεβρουάριο,  συνήθως οι υπόλοιπες άδειες μού δίνονταν ως κανονικές.  Για την τελευταία 4ήμερη αναρρωτική άδεια που πήρα,  όταν επισκέφτηκα τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση Νομού Φλώρινας για να μου υπογράψουν και να μου σφραγίσουν τα έγγραφα που χρειάζονταν,  κατόπιν με κάλεσε ο προϊστάμενος της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης στο γραφείο του,  όπου  απ’ τη μια μου ζήτησε να κάνω υπομονή και να μην παραιτηθώ,  αλλά απ’ την άλλη να μην το παρακάνω με τις αναρρωτικές άδειες  (λες και δεν έχει δικαίωμα να αρρωστήσει κάποιος άνθρωπος…).  Το ότι στις υφιστάμενες συνθήκες θα μπορούσα να εκραγώ ή να καταρρεύσω,  αυτό προφανώς δεν το έλαβε υπόψη του…
   Η κατάσταση άρχισε να χειροτερεύει κι άλλο και να ξεφεύγει ΕΝΤΕΛΩΣ,  όταν κάποιοι απ’ την ΑΓΕΛΗ των μαθητών του ΕΠΑΛ βλέποντάς με ακόμα και μέσα στην πόλη της Φλώρινας,  άρχισαν να φωνάζουν το επώνυμό μου δυνατά και να κοροϊδεύουν!!
   Τα πράγματα λοιπόν  άρχιζαν να γίνονται πλέον αρκετά χειρότερα απ’ ότι όταν ξεκίνησα  (παρ’ ότι για ένα διάστημα η κατάσταση έμοιαζε να εξομαλύνεται).   Πλέον κάθε στοιχειωδώς νοήμων άνθρωπος θα έκανε το ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ σ’ αυτήν την περίπτωση:   ΝΑ ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙ.
   Ζυγιάζοντας λοιπόν προσεκτικά απ’ τη μια τις οικονομικές μου απολαβές και την επαγγελματική μου αποκατάσταση και απ’ την άλλη την κατάσταση του νευρικού μου συστήματος, την ψυχοσωματική μου υγεία αλλά και την αξιοπρέπειά μου ως άνθρωπος,  η ζυγαριά έδειξε να βαραίνει ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ προς τη δεύτερη πλευρά,  οπότε αυτά θεωρώ και τα πιο σημαντικά για μένα.  Αυτά λοιπόν οφείλω στον εαυτό μου να προστατεύσω,  ΜΕ ΚΑΘΕ ΚΟΣΤΟΣ._
   Επειδή λοιπόν δεν ανέχομαι επ’ ουδενί λόγω να με εμπαίζουν και να με λοιδωρούν…
   Επειδή στη ζωή μου δεν έχω συνηθίσει να δέχομαι προσβολές χωρίς να απαντάω…
   Επειδή θέλω να επιτελώ το εκπαιδευτικό μου λειτούργημα απρόσκοπτα και αβίαστα και ΟΧΙ ΜΕΤ’ ΕΜΠΟΔΙΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΘΕΣΕΩΝ,  ως να βρίσκομαι στα χαρακώματα κάποιου ΝΑΡΚΟΠΕΔΙΟΥ…
   Επειδή θέλω να εργάζομαι ευσυνείδητα και όχι να «σπρώχνω τον καιρό να περνάει»,  κάνοντας κακήν κακώς τη διδασκαλία μου…
   Επειδή ΔΕΝ ΑΝΕΧΟΜΑΙ να γίνομαι στόχος ΑΝΟΗΤΩΝ ΓΕΛΩΤΩΝ ΚΑΙ ΠΕΡΙΠΑΙΚΤΙΚΩΝ ΣΧΟΛΙΩΝ τόσο εντός, όσο και εκτός του σχολείου από μια ΑΓΕΛΗ ΑΝΑΓΩΓΩΝ και ΚΑΚΟΜΑΘΗΜΕΝΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ…
   Επειδή η αξιοπρέπειά μου ΔΕΝ ΜΟΥ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ να ακούω από έναν ΟΧΛΟ μαθητών να φωνάζει κοροϊδευτικά το επώνυμό μου,  όταν με εντοπίζουν ακόμα και μέσα στην πόλη της Φλώρινας και να το καταπίνω αδιαμαρτύρητα…
   Επειδή η στήριξη προς το μέρος μου από το διευθυντή και από τους υποδιευθυντές του ΕΠΑΛ έχει δυστυχώς αρχίσει να φθίνει αρκετά…
    Επειδή ο προϊστάμενος της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Νομού Φλώρινας μου ζήτησε «να μην παίρνω με το παραμικρό αναρρωτικές άδειες»  (λες και είναι επιλογή μου το πότε θα αρρωστήσω)…
    Επειδή οι δυνάμεις μου και οι αντοχές μου δεν μου επιτρέπουν πλέον να προσπαθήσω να συνεχίσω τη διδασκαλία μου για τα λιγοστά καλά και ευγενικά παιδάκια που άξιζαν τον κόπο…  (και εύχομαι ο νέος συνάδελφος που θα πάρει τη θέση μου να έχει τις δυνάμεις και τις αντοχές να το κάνει, γιατί αυτά ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΑΥΤΑ αξίζουν τη διδασκαλία, εφόσον όλοι οι υπόλοιποι ΕΠΕΛΕΞΑΝ να μείνουν απαίδευτοι  και αμόρφωτοι  εφ’ όρου ζωής)…
     Επειδή όλη αυτή η κατάσταση με έχει οδηγήσει στο σημείο να έχω ένα υπερβολικό άγχος, stress, συνεχείς αϋπνίες, εξάντληση των δυνάμεών μου και αρκετά άλλα ψυχοσωματικά συμπτώματα κακής υγείας

     Δια ταύτα και χωρίς να χρειάζονται άλλες εξηγήσεις (έχω ήδη δώσει πλείστες όσες…),  αποφασίζω ΝΑ ΠΑΡΑΙΤΗΘΩ από εκπαιδευτικός του 1ου ΕΠΑΛ Φλώρινας και του 1ου Γυμνασίου Φλώρινας για τη φετινή σχολική χρονιά.
   Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΛΕΟΝ ΑΜΕΤΑΚΛΗΤΗ._


«Τα μεγάλα ταλέντα είναι τα ωραιότερα και συχνά τα πιο επικίνδυνα φρούτα στο δέντρο της ανθρωπότητας.  Κρέμονται στα πιο αδύνατα κλαδιά ΠΟΥ ΣΠΑΖΟΥΝ ΕΥΚΟΛΑ»   (…)
Καρλ Γκούσταφ Γιουνγκ



Δευτέρα,  7 – 3 – 2016,
Κώστας Μαντζανάς,
αναπληρωτής καθηγητής Χημικός  (ΠΕ0402)





6 σχόλια :

ΝΤΟΡΗ ΚΟΥΤΟΥΡΑΤΣΑ είπε...

Ο εκφυλισμός της δημοκρατίας σε τυραννία στη «Πολιτεία» του Πλάτωνα, επέρχεται όταν οι γονείς φοβούνται τα παιδιά τους και όταν οι δάσκαλοι φοβούνται τους μαθητές τους, . Κι αυτό είναι το φυτώριο των νάρκισσων τυραννίσκων που θέλουν να τα καταστρέψουν όλα γιατί τους έμαθαν πως όλα τούς ανήκουν.

Ανώνυμος είπε...

Πολύ σωστά Ντόρη. Οι ηλίθιοι γονείς που έχουν θεοποιήσει τα ακόμη πιο ηλίθια παιδιά τους και το ηλίθιο πολιτικό σύστημα που βασίζεται σε ψήφους τέτοιων γονέων καταστρέφουν τον σπόρο των Ελλήνων. Δεν πειράζει! Η Νέμεσις έρχεται! Οι ακραίοι μουσουλμάνοι που έρχονται, που τους φέρνουν οι ηλίθιοι ψηφοφόροι-γονείς με τους ηλίθιους πολιτικούς και τα αφεντικά τους, θα βάλουν σε τάξη τον άχρηστο σπόρο της χυδαίας μεταπολιτευτικής Ελλάδας. Τώρα, αν μερικά από αυτά τα ηλίθια παιδιά τα σφάξουν, τα βιάσουν, τα πουλήσουν σαν σκλάβους τι να κάνουμε....; Ας το σκέφτονταν οι υπερ-προστατευτικοί γονείς τους.

Ανώνυμος είπε...

Περιμένω με ανυπομονησία και τον αντίλογο (έστω και ανώνυμο στα blogs) από τους τοπικούς .... λεβέντες.
Μόνο για το κλείσιμο των σχολείων με -1 έχουν άποψη και γεμίζουν με σχόλια τα blogs ;

Αλλά μάλλον δεν έχουν χρόνο γιατί πανηγυρίζουν την ... επιτυχία τους. Τα κατάφεραν. Δεν θα βαθμολογηθούν για το 2ο τρίμηνο.

Ο λογαρισμός όμως (δυστυχώς) θα πληρωθεί ετεροχρονισμένα, μετά από δύο χρόνια, όταν θα κατηγορούν το "σαθρό" ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα που (με βάσεις "πολικών θερμοκρασιών" 1.500-2.000 μόρια) δεν τους επέτρεψε την εισαγωγή τους στην πολυπόθητη τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Φίλοι γονείς, να τους "χαίρεστε" τους κανακάρηδές και μάγκες σας, είναι ΔΙΚΟ σας δημιούργημα..... Τελικά μάλλον ΔΕΝ υπαρχει σωτηρία .....

Κε καθηγητά Σ Υ Γ Ν Ω Μ Η ......
Δεν είναι αυτό ότι καλύτερο έχουμε να επιδείξουμε σαν πόλη .......
Κ.Λ,Ν

Εφημερίδα Κρουά - Κρουά είπε...

Το δημοσίευμα το αναρτήσαμε και στο φ/β. Από τον διάλογο που αναπτύχθηκε αναδεικνύεται και ένα άλλο θέμα ή μάλλον και άλλα θέματα. Το πρώτο είναι πως οι γονείς έχουν άγνοια για το τι συμβαίνει στο σχολείο. Αναρωτιόμαστε. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΟΝΕΩΝ στο εν λόγω σχολείο; Η Δ/ΝΣΗ ΤΟΥ ΕΠΑΛ ενημέρωσε τον γονέα του παιδιού που πήρε αποβολή για παραβατική συμπεριφορά;

ΒΟΥΝΙΣΙΟΣ ΑΚΤΙΒΙΣΤΗΣ είπε...

Λυπηρά ...πολύ λυπηρά ,,,,,,Άν όμως πλήρωναν΄ ένα γερό τσέκι συνδρομής για δίδακτρα ( Τέλος τα δωρεάν παιδεία - που ακριβοπλερώνουμε σε φροντηστήσια τέλος τα πολιτικά κομματικά άσυλα ανιάτων και επιβολή διδάκτρων σε γονείς και μαθητές στερούμενοι απο άλλα της ζωής τους ) πλερώνοντας απο την τσέπη τους (γονείς και μαθητές) τότε θα θέλαν πραγματικά να πηγαίνουν σχολείο θα κάθονταν σούζα και κλαρίνο στον καθηγητή και δεν θα μετέτρεπαν το σχολείο σε κλάμπ του χωριού ή το μπρντλο χαβαλέδων στύλ....."βίλα αμαλίας" της γειτονιά τους (να στο πώς με κάποια ευγένεια) . Όχι τότε δέν θα συμβαίναν..παρόμοια κρούσματα ανόητου τεντιμποισμου στην μικρή μας κοινωνία.Τι είπες ;;; Τι τα ψεκάζουν ?? η τι ραντίζουν την νέα γενιά ;;; Δέν γνωρίζω φιλαράκια μου αλλά...θυμήθηκα κάτι απο τα παλιά καλά αξέχαστα εκείνα χρόνια , ένα διδακτικό πρωτοσέλιδο που έγραφε....ΝΟΜΟΣ 2000

...κούρεμα με την ψιλή και δημόσια διαπόμπευση στους δρόμους ...




Ανώνυμος είπε...

μια και όσα επικαλείται είναι ευκολα ανιχνεύσιμα..ο πρώτος που οφείλει να παραιτηθρί είναι ο διευθυντής αφου ζητήσει συγνώμη για την θέση που κατέχει και τον μισθό που άδικα ΞΑΤΑ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ πάιρνει...και μην ακουσω δικαιολογίες με βάση... μα θα κλείσει το σχολείο και θα χάσουμε την θεσούλα μας...ΚΛΕΙΣΤΕ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΚΑΙ ΣΧΟΛΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ ΜΑΘΗΣΗ ΟΠΟΥ ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΠΡΟΣΕΡΧΟΝΤΑΙ ΧΩΡΙΣ ΚΑΝΕΝΑ ΣΕΒΑΣΜΟ..

Δημοσίευση σχολίου