8:50 μ.μ.

ΦΛΩΡΙΝΑ! Η πόλη με το αιώνιο σούρουπο

Αναρτήθηκε από Εφημερίδα Κρουά - Κρουά |







Έγραφα  στο πρώτο φύλλο της εφημερίδας έξι (6)  χρόνια πριν, για τη Φλώρινα

...τα όνειρα αισθάνομαι να τελειώνουν και να αρχίζουν, εκεί κάπου στον ΚΥΚΛΟ.

- «Πολλά ζητάς μου» λένε οι παλιοί φίλοι,

- «έ, εδώ είναι Φλώρινα, τι ψάχνεις» μου λένε οι νεότεροι.  

Ρώτησα στο καφενείο της γειτονιάς, «τι ώρα είναι» και μου απάντησαν όλοι με μια φωνή  «περασμένη»...

Έτσι μέτρησα το χρόνο με γεγονότα, «παρά- πέντε»… ήταν δεν ήταν...

Τόσα λίγα πράγματα για τόσα πολλά όνειρα σκέφτηκα...

Συνεχίζω να παρατηρώ τους ανθρώπους. Απαθείς οι περισσότεροι, χωρίς να προσδιορίζονται αδιάφοροι ή κουρασμένοι, απλοί παρατηρητές των όσων συμβαίνουν ή δεν συμβαίνουν γύρω τους.

Το καλοκαίρι το μετράμε με  τα τραπεζάκια στη πλατεία που γεμίζει τα βράδια. Το τέλος του καλοκαιριού έρχεται με τα ΠΡΕΣΠΕΙΑ, ο χειμώνας ξεκινάει με τη παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου, τα Χριστούγεννα έχουμε τις Φωτιές, η Αποκριά περνάει απαρατήρητη και ευτυχώς που έρχεται το Πάσχα για να αναγνωρίσουμε την άνοιξη.

Ο χρόνος,  o κάθε χρόνος μετρημένος στα δάκτυλα του ενός χεριού. Οι ώρες όλες ίδιες. Κάποιες φορές σκέφτομαι πως έχουμε μπερδέψει το σούρουπο με την αυγή. Όλο νομίζουμε πως κάτι ξεκινάμε και κάθε φορά διαπιστώνουμε πως οδεύουμε σε μαύρα μεσάνυχτα, - φοβάμαι πως δεν καταφέρνουμε να φτάσουμε ούτε κι εκεί, για να διαπιστώσουμε το μαύρο μας σκοτάδι.

Βουτηγμένοι στα χρώματα του δειλινού, βολευτήκαμε κι αράξαμε. Δικαιολογούμαστε πως τίποτα δεν γίνεται εδώ, βλέπουμε συνέχεια όνειρα, αλλά δεν τολμάμε να τα αγγίξουμε.

ΞΥΠΝΑ ΒΑΣΙΛΗ, είπα στο φιλαράκι μου και αυτός μου απάντησε.

«Ακόμα δεν κοιμήθηκα, είναι ακόμα απόγευμα».

Η ώρα όμως, ήταν 6 παρά τέταρτο το πρωί!

 Ντόρη Κουτουράτσα
Υ.Γ. Αναδημοσίευση εφημερίδα κρουά - κρουά το κράξιμο 2010
Ποτέ δεν πίστευα όταν έγραφα αυτό το άρθρο, πως χρόνια μετά θα ήταν πάντα επίκαιρο

3:39 μ.μ.

ΦΛΩΡΙΝΙΩΤΙΚΗ ΠΕΝΑ - Θεοδόσης Νικολαίδης

Αναρτήθηκε από Εφημερίδα Κρουά - Κρουά |

Πάνω σε μια κούτα άφιλτρων του Παπαστράτου

Του Θεοδόση Ν. Νικολαΐδη

Φλώρινα. Υπηρεσία των Γενικών Αρχείων του Κράτους. Μέσα σε σωρούς χαρτιών, σαν τον τυφλοπόντικα ψάχνοντας δρόμο στις χωμάτινες στοίβες της μνήμης. Στις έγνοιες της μίσθιας δουλειάς, όπως έγραφε ο Καρυωτάκης στα τέλη του ‘30. Τότε που δεν είχαν ακόμα παραμερισθεί η γραφομηχανή και το μελανοδοχείο από τον Μεφιστοφελή του σκληρού δίσκου και των σκληρών ψηφιακών αισθημάτων. 
Και μπορεί το μελανοδοχείο να εγκατέλειψε μοιραία τα εγκόσμια, αλλά οι έγνοιες παρέμειναν για να προσυπογράφουν την ισόβια νομοτέλεια της ζωής. Και μαζί με αυτές, η ανθρώπινη παρέμβαση γυρεύει να ταξινομήσει τεκμήρια άλλων εποχών, μισοφωτισμένες ή εκτυφλωτικές αλήθειες, έγγραφα φαγωμένα από το σκώρο ή την υγρασία, ασπρόμαυρες φωτογραφίες, πρωτοσέλιδα και υστερόγραφα της ιστορίας. Χαρτοφύλακες με ιλουστρασιόν προσόψεις θα υποδεχθούν μνήμες που θησαυρίσθηκαν σε πρόχειρα χαρτιά νοτισμένα από τη γέρικη ανάσα του χρόνου.
Δελτιοθήκες και συνοπτικοί αριθμοί ευρετηρίων θα δεξιωθούν τα νέα «λήμματα». Ωστόσο, μόνο λήμματα δεν είναι. Είναι υπόρρητοι και ενίοτε απόρρητοι κραδασμοί της ανθρώπινης ψυχής. Συναισθήματα που δύσκολα αισθητοποιούνται ακόμα και από τον πιο σχολαστικό πεζογράφο του γαλλικού Ρεαλισμού. Πόσο εύκολα άραγε αποδελτιώνεται το ενσταντανέ ενός πικρού χαμόγελου, η φλύαρη σιωπή μιας εικόνας, το αίσθημα πνιγμού που αναδίνει το γράμμα του ξενιτεμένου ή του πρόσφυγα; Η απάντηση είναι όσο εύκολα θα μπορέσει ποτέ κανείς να ανακαλύψει ποιος, τέλος πάντων, ήταν εκείνος που σκάλισε σε κεφαλαία ελληνικά τη λέξη «Ανάγκη» σε μια σκοτεινή γωνιά ενός από τους πύργους της Παναγίας των Παρισίων.
Ένας φάκελος μού τραβά την προσοχή και ξεθάβω το περιεχόμενό του. Είναι κείμενα που μιλούν για τα σκοτεινά χρόνια της Κατοχής, όταν οι ανθρώπινες αξίες κλήθηκαν να αναμετρηθούν με τη φρίκη και τη συναλλαγή. Βιογραφικά και αυτοβιογραφικά σημειώματα αγωνιστών που ο καθένας τους πρωταγωνίστησε από τη θέση που του όρισε η θεά Ευθύνη. Αλληλογραφίες ανθρώπων που τους χώρισαν τα αλλήθωρα βλέμματα της ιστορίας. Τηλέφωνα και διευθύνσεις ανθρώπων που δεν είναι πλέον στη ζωή. Ψευδώνυμα οδοδείκτες για την αθανασία. Σκόρπιες ψηφίδες από το πορτρέτο μιας εποχής που συστήνεται μέσω της ιδιωτικής μνήμης.
Μιας εποχής που με τα συντρίμμια γυρεύει να στυλώσει τα ερείπιά της, που θα έλεγε και ο T. S. Eliot. Δυσανάγνωστα και ανορθόγραφα τα περισσότερα (Το 1942. Αρχάς. Άνικσι…), μένουν ανυπάκουα σε αφηγηματικούς μοντερνισμούς και στιλιστικές καινοτομίες τις οποίες ούτε διεκδικούν ούτε χρειάζονται. Ποια εκζήτηση, άλλωστε, χρειάζεται η αυθόρμητη επιθυμία κάποιου να αφήσει το τελευταίο υλικό του χνάρι στους επιγόνους, το «ανώτερο μήνυμα» όπως το χαρακτήριζε ο M. Borwicz το 1973; Τα περισσότερα είναι χειρόγραφα και αχρονολόγητα. Άλλα είναι γραμμένα σε κόλλες αναφοράς, άλλα πάλι σε μπλε τετράδια της αριθμητικής, σε παιδικά μπλοκ ιχνογραφίας, ακόμα και στην ατύπωτη όψη τιμολογίων, σε σελίδες από ημεροδείκτες, σε χάρτινες ράχες που ξηλώθηκαν από κούτες τσιγάρων. Ακριβές λέξεις γραμμένες πάνω στο όχημα της «φτηνής» ύλης.
Ένα μικρό κομμάτι χαρτί φαίνεται ότι κόπηκε αδέξια από κάποιο τετράδιο. Η ανάγνωση των ονομάτων γίνεται μνημόσυνο προσκλητήριο νεκρών. Είναι εκείνοι που πήραν μέρος στην «επιχείρηση του τρένου» στη Βεύη της Φλώρινας τον Μάιο του 1943. Στο πακέτο των εγγράφων κρύβεται μια αυθεντική φωτογραφία που γίνεται λυγμός. Είναι οι δεκαπέντε κρεμασμένοι πατριώτες στο χωριό Κλαδοράχη της Φλώρινας. Σε πάμπολλα ακρωτηριασμένα φύλλα χαρτιού η ιστορία βάζει μπρος τον νερόμυλο της πικρής μνήμης: «Α. Θ. Σκοτώθηκε την 22α Μαρτίου του 1942 από τους Γερμανούς στο Ραντόσι. Γ. Χ. Προδόθηκε και τον εκτέλεσαν την άλλη μέρα οι Ναζί στα λατομεία του χωριού…». Από μια τσαλακωμένη σελίδα κρέμονται ακόμα τα πλαϊνά κρόσσια του μπλοκ ζωγραφικής. Διαβάζω για μια μάχη. Η κατακλείδα ισοδυναμεί με αφορισμό: «Έτσι έγιναν τα πράγματα». Έτσι έγιναν. Οριστικώς και αμετακλήτως. Ένα άλλο σημείωμα προδίδει τα ήθη μιας άλλης, επικής εποχής: «Όσα γράφω είναι αλήθεια. Γι’ αυτό και τα υπογράφω». Κάποτε η αθέτηση της υπογραφής ελεγχόταν ως θλιβερή μόνο εξαίρεση.
Το μάτι μου πέφτει πάνω σε ένα σκληρό χαρτόνι με το έμβλημα των τσιγάρων του Παπαστράτου, τον περίφημο κόκκινο Άσσο. Στην πίσω όψη διαβάζω την ιστορία του θρυλικού Καμό. Αντιγράφω τον επίλογο: «Βασίλη, σου έγραψα την περίπτωση Καμό λίγο βιαστικά γιατί δεν είχα στη διάθεσή μου χρόνο αρκετό. Πάντως έτσι ακριβώς συνέβησαν τα γεγονότα».
Αμείλικτη η εμπιστευτική διαβεβαίωση. «Έτσι συνέβησαν τα γεγονότα». Λόγος απελέκητος που κουβαλά στις κουρασμένες πλάτες του δεκαετίες παιδεμένης ζωής. Χωρίς μακροσκελείς εισαγωγές, πεφωτισμένους διαμέσους, επιστρατευμένες βιβλιογραφίες και υπομνήματα. Εδώ ανιχνεύεις την ενδιάθετη πειθώ του απλού ανθρώπου και όχι την εμπρόθετη πειστικότητα της ακαδημαϊκής σπουδαιοφάνειας. Εδώ το ύφος αναδεικνύεται σε έμπιστο υποβολέα της αλήθειας ενός λόγου που αντιστέκεται στο αδηφάγο τέρας της Λήθης, για να μην ξεπέσει το σημείωμα σε «ασημόχαρτο που αφημένο στη μανία του βαρδάρη θα στροβιλίζεται στον αέρα σαν ασημένιο πουλί που ψάχνει δέντρο να καθίσει», για να θυμηθώ παραφρασμένα τους Ακροτελεύτιους Εσπερινούς του Τάσου Χατζητάτση.
Μαρτυρία…τεκμήριο…πειστήριο. Όπως και αν ορίσει κανείς τα λόγια αυτά, ένα τουλάχιστον δεν πρέπει να υποτιμήσει. Τα «άφιλτρα» αυτά λόγια τα χάραξε πάνω στη ράχη μιας κούτας άφιλτρων του Παπαστράτου η «άφιλτρη» ψυχή ενός γέροντα ξωμάχου που έζησε περήφανα μιαν εξίσου «άφιλτρη» ζωή. Δεν γνωρίζω πόση σημασία έχει ή μπορεί να έχει κάτι τέτοιο στην τεχνολογική και υπολογιστική εποχή μας. Δεν γνωρίζω πόση είναι η εναπομείνασα ψυχική και υφολογική συνάφεια με τις συνήθειες μιας άλλης - πάντως όχι ιδιαίτερα μακρινής - εποχής σε μέρες που πάψαμε πια να προτιμούμε τα ιδιόχειρα εργόχειρα της μνήμης. Σε μέρες που δεν αναγνωρίζεται αρκούντως η σημασία της ανάγκης να περιφρουρεί κανείς ακόμα και τα κρόσσια της ιδιωτικής και συλλογικής μνήμης. Σε μέρες που δεν εκτυπώνουμε πια τις ζωντανές ατέλειες των φωτογραφιών μας και προτιμούμε να κρατούμε μόνο τις παγερές τελειότητες του ψηφιακού υλικού μας. Σε μέρες που η ανάγκη για την άφιλτρη έκφραση σπάνια ικανοποιείται έστω και πάνω σε μια κούτα άφιλτρων του Παπαστράτου.

Πηγή: tvxs.gr

1:28 μ.μ.

ΑΣΥΝΕΝΟΗΣΙΑ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΦΛΩΡΙΝΑΣ

Αναρτήθηκε από Εφημερίδα Κρουά - Κρουά |





Η ασυνεννοησία μεταξύ αιρετών  στο δήμο Φλώρινας είναι γεγονός!
 Τώρα τα ρολόγια τους φταίνε, ο Ερμής που είναι ανάδρομος, η τύχη μας η καλή να τους εμπιστευτούμε τα προβλήματά μας; 
Ούτε και  αυτοί ξέρουν. Και αντί να καθήσουν σαν άνθρωποι να μιλήσουν, να αναζητήσουν τρόπους επικοινωνίας μεταξύ τους,   μας βομβαρδίζουν συνεχώς  με τα δελτία τύπου και μας έχουν πρήξει να μας διαβεβαιώνουν πως όλα τα κάνουν για το συμφέρον του τόπου κλπ κλπ. 
Είναι δυνατόν να υπάρξει δημιουργία σε αυτόν τον τόπο όταν υπάρχουν συνεχώς εντάσεις και διαφορές;   Τα συμπεράσματα δικά σας.  



Απάντηση του προέδρου της Τ.Κ. Πολυποτάμου Αθανάσιου Σαμπαλή σε καταγγελία του τοπικού συμβούλου Βασίλη Στόικου

              
Για την αποκατάσταση της αλήθειας των όσων καταγγέλλει ο Τοπικός Σύμβουλος, σας γνωρίζω τα εξής: 
Ως Πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας Πολυποτάμου και στο πλαίσιο της ενημέρωσης και της αμφίδρομης πληροφόρησης μεταξύ των μελών του Τοπικού Συμβουλίου και των συγχωριανών μου, αποφασίσαμε τη διενέργεια λαϊκής συνέλευσης για το 2015, στις 15/02/2015, ώρα 19:30, στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων του Διοικητηρίου της Τοπικής μας Κοινότητας.
Για την ενημέρωση των συγχωριανών μας εκδόθηκε ανακοίνωση, η οποία ήταν αναρτημένη είκοσι μέρες πριν, και εστάλησαν γραπτές προσκλήσεις στον κάθε Τοπικό Σύμβουλο αλλά και στους φορείς του χωριού μας. Συνεπώς, όλοι γνώριζαν έγκαιρα τον τόπο και τον χρόνο της λαϊκής συνέλευσης.
Στον χώρο της συνέλευσης βρισκόμασταν από τις 18:45 τόσο εγώ, όσο και ο Τοπικός Σύμβουλος κ. Πέτρου Σπύρος, περιμένοντας τους συγχωριανούς μας. Δυστυχώς, μέχρι την καθορισμένη ώρα προσήλθε μόνο ένας κάτοικος, ο κ. Ευαγγέλου Γεώργιος.
Να επισημάνω ότι στη λαϊκή συνέλευση καλούνται οι κάτοικοι της Τοπικής Κοινότητας, σε όλα τα χρόνια της θητείας μου, με δική μου πρωτοβουλία, για να μπορέσουμε να ιεραρχήσουμε και να διεκδικήσουμε για ζητήματα που αφορούν στην Τοπική μας Κοινότητα. Να ακούσουμε από τους κατοίκους τα προβλήματα που τους απασχολούν και τις προτάσεις τους για λύσεις.
Λόγω της απουσίας των κατοίκων αποφασίσαμε την αναβολή της λαϊκής συνέλευσης σε χρόνο που θα ορίσουμε σύντομα.
Ο κ. Στόικος δεν δικαιούται να διαμαρτύρεται και δεν μπορεί να καταγγέλλει κανέναν για αντιδημοκρατική συμπεριφορά, διότι δεν σέβεται τους θεσμούς, αφού συνήθως απουσιάζει από τις συνεδριάσεις του Τοπικού Συμβουλίου και δεν προσήλθε στη λαϊκή συνέλευση, παρά καθόταν στο καφενείο με την παρέα του.
Τελειώνοντας, να θυμίσω ότι η κοινωνία μας είναι μικρή και το ποιος είναι ο καθένας το ξέρουν όλοι.
Από την αρχή της θητείας μου λειτουργώ πάντα με γνώμονα το κοινό συμφέρον του χωριού, μακριά από σκοπιμότητες, με διαφάνεια, ήθος και συλλογικότητα.

Ο Πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας Πολυποτάμου
Αθανάσιος Σαμπαλής


ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΤΟΠΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΟΥ ΠΟΛΥΠΟΤΑΜΟΥ
 κ. ΣΤΟΪΚΟΥ  ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ κ. ΣΑΜΠΑΛΗ
Ο κ. Σαμπαλής συνεχίζει να υποτιμάει τη νοημοσύνη των κατοίκων της κοινότητας μας.
Όχι μόνο βρισκόμασταν την ακριβή ώρα στο προκαθορισμένο χώρο της τοπικής συνέλευσης αλλά τον ρωτήσαμε κιόλας γιατί φεύγει και μας απάντησε με τον ειρωνικό τρόπο που αναφέρθηκε σε προηγούμενη επιστολή μου.
Δύο πράγματα μπορεί να συμβαίνουν .
Ή μόνο το δικό του ρολόι πάει καλά ή τα ρολόγια των κ. Στόικου   Β., Καπουλίτσα Ι., Σταμένη Χ., Μελίτση Σ., Ζιώγα Λ., Κύρκου Ε., Καπουλίτσα Χ., και άλλων πολλών είναι χαλασμένα.
Έχει δε τόσο θράσος που στο τέλος θα απαιτήσει να του ζητήσουμε και συγνώμη.
Όμως ως Πρόεδρος του Πολυποτάμου και πολύ περισσότερο ως αστυνομικός, θα πρέπει να διακατέχεται και εφαρμόζει τις αρχές του δικαίου και της ισονομίας.
Πριν είναι πολύ αργά για το χωριό μας τον καλώ να αλλάξει συμπεριφορά.
Διαφορετικά θα το διεκδικήσω με κάθε τρόπο στα πλαίσια της νομιμότητας και των θεσμοθετημένων οργάνων της Πολιτείας.


                                                                                                         Τοπικός  Σύμβουλος  Πολυποτάμου

                                                                                                                        Στόικος Βασίλειος




Προς όλους τους 
ελπίζοντες, αποβλέποντες, αναμένοντες, αδημονούντες, καιροφυλακτούντες να επανδρώσουν τον κρατικό μηχανισμό
ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ, ΠΟΛΙΤΕΥΟΜΕΝΟΥΣ, ΠΟΛΙΤΙΚΟΛΟΓΟΥΝΤΕΣ ΚΑΙ ΚΟΜΜΑΤΟΑΝΑΘΡΕΜΕΝΟΥΣ




 Διαβάστε και τον Πάσχο Μανδραβέλη στο άρθρο του 

"Ακόμα μία φορά παλαιοκομματικά". Αναδημοσίευση ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 2/21/2015

Αν οι τοποθετήσεις στελεχών στη Δημόσια Διοίκηση με αντικειμενικά κριτήρια ήταν στο Μνημόνιο, θα βρισκόταν σε εκείνο το –άγνωστο για τον υπόλοιπο κόσμο– 30% όσων θα ήθελε να καταργήσει ο ΣΥΡΙΖΑ.                                                                                                                                                 Και η προηγούμενη κυβέρνηση, για να είμαστε δίκαιοι: ο κανόνας της τοποθέτησης αποτυχόντων βουλευτών σε θέσεις ευθύνης είναι μια διαπαραταξιακή και διαχρονική παθογένεια του ελληνικού γκουβέρνου, με την εξαίρεση του μικρού διαλείμματος opengov του κ. Γιώργου Παπανδρέου.


Η προηγούμενη κυβέρνηση πάρκαρε δεκάδες αποτυχόντες βουλευτές σε Γραμματείες και Δημόσιους Οργανισμούς, οι οποίοι παραιτήθηκαν μαζικά προ διμήνου για να ξαναεκτεθούν στις εκλογές. Κατά τον ίδιο τρόπο, η «Πρώτη φορά Αριστερά» επιμένει παλαιοκομματικά. Aρχισε τους διορισμούς αποτυχόντων βουλευτών σε θέσεις γενικών γραμματέων. \
Ο πρώην πρόεδρος της ΟΤΟΕ και πρώην βουλευτής Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ, Δημήτρης Τσουκαλάς, τοποθετήθηκε γενικός γραμματέας Διοικητικής Μεταρρύθμισης, στο υπουργείο δηλαδή που διαφεντεύει ο σφοδρός πολέμιος του Νεοφιλελευθερισμού, κ. Γιώργος Κατρούγκαλος. 
Οσοι ήλπιζαν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα αποδεικνυόταν ένα Ριζοσπαστικό Κόμμα πλανήθηκαν πλάνην οικτράν. Θα αποδειχθεί -στην καλύτερη περίπτωση- μία από τα ίδια, με γαρνίρισμα επαναστατικής ρητορικής. 

Οι προηγούμενοι προσπαθούσαν, με... νύχια και διαπραγματεύσεις, να διασώσουν όσες περισσότερες δομές της χρεοκοπίας μπορούσαν. Αν εξαιρέσουμε τις περικοπές μισθών και συντάξεων, που δεν μπορούσαν να αποκρύψουν από την τρόικα, ψήφιζαν τα μέτρα διάλυσης των παθογενειών στο Δημόσιο και στην αγορά και κατόπιν τα επανέφεραν με υπουργικές αποφάσεις. Ετούτοι δεν θέλουν μόνο να συντηρήσουν τις δομές της χρεοκοπίας. Θέλουν να αναστήσουν κι εκείνες που δεν κατάφερε να περισώσει η προηγούμενη κυβέρνηση.

Το βασικότερο πρόβλημα της χώρας είναι πως το κράτος παραμένει μπάχαλο και όμηρος κομματικών στρατών.                                                                                                                               Η στελέχωσή του δεν εξυπηρετεί την παραγωγικότητά του (ασχέτως αν κατά τύχη προκύψει κάποιος άξιος) αλλά τις ανάγκες του πολιτικού συστήματος. Αυτό αποδεικνύει και ο κοτζαμπάσικος τρόπος κατανομής των θέσεων ευθύνης από τα κόμματα που αναλαμβάνουν την εξουσία.

Το μόνο, λοιπόν, που απομένει είναι να μάθουμε πώς μοίρασαν τα λάφυρα του κράτους οι νικητές των εκλογών. Η αναλογία μάλλον θα είναι 4-1, αν κρίνουμε από την προηγούμενη μοιρασιά 4-2-1. Ή μήπως ο ΣΥΡΙΖΑ θα αποδειχθεί πιο γαλαντόμος προς τους ΑΝΕΛ;

Ευχαριστούμε τον φίλο κρουά για το σχόλιό του στο δημοσίευμα της εφημερίδας μας ΚΑΙ ΜΑΝΤΙΣΣΑ Η ΚΡΟΥΑ. Επιλέξαμε να αναρτήσουμε το σχόλιό του σε  ένδειξη πολιτικής θέσης .  

12:12 μ.μ.

ΚΟΛΧΙΧΗ ΑΚΟΥΣ;

Αναρτήθηκε από Εφημερίδα Κρουά - Κρουά |

      


Συνέχεια της επιστολής του κ. Στέλιου Κατικαρίδη - μέρος β΄


Ανοιχτή επιστολή προς τον Δήμαρχο Φλώρινας κ. Βοσκόπουλο
και προς τους συγχωριανούς μου Κολχικιώτες που εμπλέκονται.
                                     Αξιότιμοι κυρίες και κύριοι,

 είμαι κι εγώ απο την Κολχική,ένας συνταξιούχος εκπαιδευτικός (Φυσικός) και διαμένω μόνιμα τα τελευταία 30 χρόνια στο Γέρακα Αττικής με την οικογένειά μου. Το χωριό μου το επισκέπτομαι χωρίς διακοπή κάθε χρόνο για να δω τα αγαπημένα μου πρόσωπα αλλά και να χαρώ τα αγαπημένα μουμέρη.Χαίρομαι με τα καλά νέα απ το χωριό και στενοχωριέμαι όταν είναι κακά. Και τον τελευταίο καιρό-κυρίως μετά τις αυτοδιοικητικές εκλογές- τα νέα  είναι άσχημα γιατί δημιουργήθηκαν  αντιπαλότητες ανάμεσα σε παιδιά του χωριού μας ,που μέχρι χτες  ήταν φίλοι μεταξύ τους και  μαζί διασκεδάζαν και κάναν τις  πλάκες τους. 

Θα πω όμως και κάποια πράγματα για τους αγαπητούς μου συγχωριανούς, τους "μεν"  και τους "δε" και σαν τα βρουν σωστά να τα κρατήσουν και σαν τα βρουν       λάθος να τα πετάξουν,να τα ...πάρει ο αέρας.
      Πρώτα πρώτα  θα μου επιτρέψετε να σας πω,ως μεγαλύτερος ίσως σε ηλικία, λίγα λόγια  για την καταγωγή μας ημών των κατοίκων της Κολχικής αλλά και όλων των Ποντίων.Η καταγωγή μας εναι απο την αρχαία ελληνική πόλη της Μικράς Ασίας,
που τη λέγανε ΜΙΛΗΤΟ. 
Και ξέρετε ποιά ήταν η Μίλητος; Ήταν η πρωτεύουσα του πολιτισμού εκείνα τα χρόνια (8ος αιώνας π.χ.). Απο τη Μίλητο κατάγονταν ο ΘΑΛΗΣ (ένας απο τους 7 σοφούςτης αρχαιότητας),ο ΑΝΑΞΙΜΑΝΔΡΟΣ,ο ΑΝΑΞΙΜΕΝΗΣ κ.λ.π.  
Όλοι αυτοί ανήκουν στους γνωστούς μας προσωκρατικούς φιλόσοφους που βάλανε τις βάσεις του "ορθού λόγου". Σόλα τα πανεπιστήμια του κόσμου διδάσκονται μέχρι  και σήμερα για τους προσωκρατικούς φιλόσοφους, τους προγόνους μας. 
Απο κει λοιπόν, απο τη ΜΙΛΗΤΟ  ξεκίνησαν τον 8ο αιώνα π.χ. οι πρόγονοί μας και πήγαν στον Πόντο.Αυτή όμως η κληρονομιά των σοφών προγόνων  βάρυνε πάντα σ΄όλες τις γενιές και γι αυτό οι  παπούδες και πατεράδες μας όλα αυτα τα χρόνια πάντα  φροντίζαν  να έχουνε σχολεία για να μαθαίνουν γράμματα τα παιδιά τους.Ζήσανε πάνω απο 2,5 χιλιάδες χρόνια σ΄εκείνα τα μέρη και στα 1924 ήρθαν στην Ελλάδα.
Σ όλη τη διαδρομή τους μέχρι σήμερα υποστήκανε όλα τα δεινά, απο πολέμους, προσφυγιές , φτώχειες και ξανά πολέμους,ακόμα και εμφύλιο και φτάσαν μέχρις εδώ. 
Κάμανε-κατά πως λέμε - το σκατό τους παξιμάδι για να στήσουν ένα χωριό νοικοκυρεμένο και  καμαρώναν πάντα πως τα καταφέρνανε να σπουδάζουν τα παιδιά τους.Δεν υπάρχει σπίτι στην Κολχική που να μην έχει σπουδαγμένα παιδιά. 

Ποιός θα μπορούσε να φανταστεί τώρα πως σαυτό το χωριό των  πολιτισμένων ανθρώπων θα ερχόταν μια γενιά νέων ανθρώπων και θα  αλληλοβρύζονταν εξαιτίας των διαφορών τους .Ποιών διαφορών δηλαδή; Άλλοτε με τις ανοησίες περί "κέλαληδων" και "γέτσαληδων" και τώρα -άκουσον άκουσον- επειδή οι "μεν"   ψηφίσανε τον τάδε για Δήμαρχο και οι "δε" τον άλλον. Το κτήριο του σχολείου είναι   εκεί για όλους και για τους ΑΡΓΟΝΑΥΤΕΣ  ΚΟΛΧΙΚΗΣ και για τη ΔΟΞΑ ΚΟΛΧΙΚΗΣ και για το ΜΟΥΣΕΙΟ. 

 Όλοι οι πολιτισμένοι άνθρωποι λύνουν τις διαφορές τους με τη συζήτηση και τη λογική,όπως μας δίδαξαν οι πρόγονοί μας φιλόσοφοι. Οι άξεστοι και οι  απολίτιστοι τσακώνονται και αλληλοβρύζονται .  Τα παιδιά της Κολχικής ένα πράγμα να καμετε.Να καθήσετε σένα τραπέζι και να συζητήσετε αφήνοντας κατά μέρος τους εγωισμούς και έχοντας εφόδιο το "συγνώμη φίλε"να  μονοιάσετε,να γίνετε ΕΝΑ,όχι δύο και τρία κομμάτια. Μην ακούτε  "καλοθελητάδες" που για τα δικά τους συμφέροντα σας θέλουν χωρισμένους . ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΤΑ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΟΛΑ, ενώ με αντιπαλότητες ποτέ το χωριό δε θα πάει μπροστά και θα γινόμαστε όλοι μας -μικροί και μεγάλοι- ο περίγελος της Φλώρινας.
                                                                                          Κατικαρίδης  Στέλιος/ 19.02.΄15

12:04 μ.μ.

ΓΙΑΝΝΗ ΒΟΣΚΟΠΟΥΛΕ, ΔΗΜΑΡΧΕ ΦΛΩΡΙΝΑΣ, ΕΧΕΙΣ ΜΗΝΥΜΑ

Αναρτήθηκε από Εφημερίδα Κρουά - Κρουά |




Λάβαμε μία επιστολή από Φλωρινιώτη που κατοικεί στην Αθήνα. Η επιστολή είναι 2 μηνύματα σε μία επιστολή. Το ένα μήνυμα αφορά στον δήμαρχο Φλώρινας Γιάννη Βοσκόπουλο και το άλλο στους συντοπίτες Κολχικιώτες του κ. Στέλιου Κατικαρίδη  Επειδή τα γραφόμενα έχουν "βάρος" και επειδή μπορεί ολόκληρη η επιστολή να σας πέσει βάρος, την σπάνουμε στα δύο. 



Ανοιχτή επιστολή προς τον Δήμαρχο Φλώρινας κ. Βοσκόπουλο
και προς τους συγχωριανούς μου Κολχικιώτες που εμπλέκονται.
                                    
Αξιότιμοι κυρίες και κύριοι,
 είμαι κι εγώ απο την Κολχική,ένας συνταξιούχος εκπαιδευτικός (Φυσικός) και διαμένω μόνιμα τα τελευταία 30 χρόνια στο Γέρακα Αττικής με την οικογένειά μου. Το χωριό μου το επισκέπτομαι χωρίς διακοπή κάθε χρόνο για να δω τα αγαπημένα μου πρόσωπα αλλά και να χαρώ τα αγαπημένα μου μέρη.
Χαίρομαι με τα καλά νέα απ το χωριό και στενοχωριέμαι όταν είναι κακά. Και τον τελευταίο καιρό-κυρίως μετά τις αυτοδιοικητικές εκλογές- τα νέα  είναι άσχημα γιατί δημιουργήθηκαν  αντιπαλότητες ανάμεσα σε παιδιά του χωριού μας ,που μέχρι χτες  ήταν φίλοι μεταξύ τους και  μαζί διασκεδάζαν και κάναν τις  πλάκες τους.

     Πρώτα πρώτα έχω να καταλογίσω ευθύνες στον Δήμαρχο κ.Βοσκόπουλο, ο οποίος ως νικητής των εκλογών δεν συμπεριφέρθηκε ως Δήμαρχος ΟΛΩΝ παρά  ταυτίστηκε με τη μια παρέα των  συγχωριανών μου και οδήγησε -ηθελημένα ή αθέλητα- τα πράγματα σε σημείο να έχουμε δυο ....αντίπαλα στρατόπεδα μέσα σε ένα χωριό των 300 ψυχών.

Έχω τη γνώμη,κ.Δήμαρχε, πως απο τη μεριά σας θα έπρεπε να επιδιώξετε να μονοιάσετε τον κόσμο και όχι να τον διαχωρίσετε σε καλούς και  κακούς. Προϋπήρχε μεν μια κάποια αντιπαλότητα στο χωριό κατά καιρούς-όπως και στα περισσότερα χωριά εξάλλου- αλλά τελευταία  μας προέκυψε και αυτού του τύπου η αντιπαλότητα μεταξύ των "μεν" (Βοσκοπουλικών) και των  "δε" (Κωνσταντινιδικών). 
Μετά τις εκλογές και τη νίκη σας επιλέξατε,κ.Δήμαρχε,  να   προσεταιριστείτε τους "μεν" και να οδηγήσετε το Δημοτικό σας Συμβούλιο σε αποφάσεις  υπέρ των "μεν" και σε βάρος των "δε".
 Η τακτική του "διαίρει και βασίλευε" δεν τιμά φυσικά ούτε εσάς προσωπικά μα ούτε και τους συντοπίτες μου που απολαμβάνουν την εύνοιά σας .Τέτοιες πρακτικές ακόμα και σε διακρατικό επίπεδο έχουν καταδικαστεί απο την ιστορία,ας μη τις επαναφέρουμε σε μικρές κοινωνίες των 300 ψυχών της Κολχικής. Γι  αυτό και επιβάλλεται να ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ  ΑΜΕΣΩΣ οι αντιπαλότητες στο χωριό. 

Και εδώ ακριβώς θα μου επιτρέψετε να σας
κάμω την παρακάτω πρόταση: να καλέσετε τον κ. Κωνσταντινίδη (τον "ηττημένο" συνυποψήφιό σας) και οι δυο μαζί να πάτε στο χωριό ,να καλέσετε τους κατοίκους και να βρείτε τρόπο να επέλθει η ηρεμία. Μόνο έτσι ,χωρίς αντιπαλότητες  και με  ηρεμία μπορεί  να δημιουργηθεί το κατάλληλο πολιτισμένο περιβάλλον που θα μπορούν  να ευδοκιμούν  έργα δημιουργικά απο τους ανθρώπους του χωριού.
 Αν δεν κάμετε τίποτα απο αυτά και δε μονοιάσει το χωριό θα έχετε ακέραια την ευθύνη  και θα στιγματίζεστε ως ο Δήμαρχος -Αυτοκράτορας.

       

                                                                                          Κατικαρίδης  Στέλιος/ 19.02.΄15

To δεύτερο σκέλος της επιστολής, δημοσιεύετε με τίτλο ΚΟΛΧΙΚΗ ΑΚΟΥΣ; 

11:43 μ.μ.

ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ - ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Αναρτήθηκε από Εφημερίδα Κρουά - Κρουά |





Ασφαλείς πληροφορίες λένε πως ο Τσίπρας,  είχε στο τσεπάκι του κι  άλλη υποψηφιότητα, σε περίπτωση που  δεν δέχονταν ο Προκόπης Παυλόπουλος τη τιμητική πρόταση  για Πρόεδρος της Δημοκρατίας, .

Ποιόν λέτε να είχε στα υπ όψιν;
Τον Κωνσταντίνο Γλίξμπουργκ ! Ναι, ναι, τον τέως βασιλιά Κωνσταντίνο! o οποίος έχει εκφραστεί θετικά για τον Τσίπρα.
Ο Κωστάκης ο Καραμανλής όμως που είναι γάτος, το κατάλαβε και πίεσε τον Προκόπη!
Για δεύτερη φορά οι Καραμανλήδες την έφεραν στον Κωνσταντίνο!