6:46 μ.μ.

Έχουμε νέα Γαλλική Επανάσταση;

Αναρτήθηκε από Εφημερίδα Κρουά - Κρουά |







Γράφει ο Γιάννης Μήτσιος, πολιτικός επιστήμων-διεθνολόγος, μέλος της Διοικούσας Επιτροπής της Ελεύθερης Πατρίδας.


Στην ευρωπαϊκή αλλά και την παγκόσμια ιστορία, το αποτύπωμα της Γαλλίας του Διαφωτισμού, της Γαλλικής Επανάστασης αλλά και του Ναπολέοντα υπήρξε καταλυτικό διότι μετά από τα παραπάνω γεγονότα μια νέα Ευρώπη και μια νέα Γαλλία προέκυπτε. ‘Ετσι, λοιπόν και τώρα είμαστε εμπρός σε μια νέα Γαλλία και μια νέα Ευρώπη, αφού η Γαλλία, από την ώρα που έφυγε η Μεγ. Βρεττανία από την ΕΕ αποτελούν μαζί με τη Γερμανία τους πυλώνες της Ενωμένης Ευρώπης.

Η «νέα Γαλλική επανάσταση», σηματοδοτεί μια νέα στροφή και μεγάλη αλλαγή στο τοπίο της πολιτικής, αφού έφερε τα πάνω κάτω σε σταθερές που ξέραμε μέχρι τώρα. Έτσι πχ:
·         Για πρώτη φορά σε μια μεγάλη χώρα της Ευρώπης, ηττούνται τα παραδοσιακά κόμματα της δεξιάς και των σοσιαλιστών, δείγμα ότι ο κόσμος σιχάθηκε την διακυβέρνηση των περασμένων δεκαετιών και την αποτυχία τους στο να φέρουν πραγματικές αλλαγές, μεταρρυθμίσεις και καλυτέρευση του βιοτικού επιπέδου των πολιτών.
·         Για πρώτη φορά ο ευρωσκεπτικισμός που εκφράστηκε τόσο από το κόμμα της Λεπέν αλλά και της αριστεράς του Μελανσόν ξεπέρασε το 40%, χωρίς να προσθέσουμε και ένα σοβαρό μέρος ευρωσκεπτικιστών που ψήφισαν Φιγιόν ή και που συνυπάρχουν σε άλλα κόμματα. Πολύ πιθανόν ο ένας στους δύο Γάλλους να αμφισβητεί την ίδια την ΕΕ.
·         Για πρώτη φορά, ένας 39χρονος «αντισυστημικός» (παιδί του συστήματος και των media), κατεβαίνει ανεξάρτητος υποψήφιος πρόεδρος  ιδρύοντας ένα κίνημα, ένα χρόνο πριν τις εκλογές και καταφέρνει να πάρει το 25% των ψήφων και να γίνει πολύ πιθανόν ο επόμενος πρόεδρος της Γαλλίας .
·         Για πρώτη φορά ένας πιθανόν Πρόεδρος δεν έχει κόμμα πίσω του αλλά ούτε και βουλευτές στη Βουλή να τον υποστηρίξουν, την ώρα που σε ένα μήνα η Γαλλία θα έχει βουλευτικές εκλογές και ο Πρόεδρος θα είναι όμηρος στην ουσία κομματικών συμφωνιών στη Βουλή και στη Γερουσία, αφού κανένα κόμμα δεν πρόκειται να λάβει π.χ. τους 289 από τους 566 βουλευτές, για να έχει αυτοδυναμία. Η Λεπέν και ο Μελανσόν αν κρατήσουν τα ποσοστά τους θα ελέγχουν το 40% της νέας Βουλής με πάνω από 200 βουλευτές, ενώ το κόμμα των σοσιαλιστών έχει στην ουσία εξαερωθεί ενώ η δεξιά των Φιγιόν και Σαρκοζί κατασπαράσσεται στην ουσία από εσωτερικές διαμάχες.
·         Για πρώτη φορά και ένα πολιτικό σύστημα ενώνεται (προσωρινά),ενάντια σε εκείνους που το απειλούν και το αμφισβητούν στα ίσα. Εν ονόματι της προστασίας της Δημοκρατίας από το κόμμα της Λεπέν η Δεξιά του Φιγιόν, οι Σοσιαλιστές, το Κομμουνιστικό Κόμμα της Γαλλίας, η μισή αριστερά του κόμματος του Μελανσόν, ενώνονται υπέρ του Μακρόν ενώ και η ΕΕ μέσω Γιουνκέρ παρενέβη να δηλώσει ποιον επιθυμεί να ψηφίσει ο γαλλικός λαός

Άρα τι δηλώνουν όλα τα παραπάνω για το μέλλον της Γαλλίας αλλά και της ίδιας της Ευρώπης; 
Μήπως περάσαμε σε μια νέα φάση της πολιτικής επιστήμης, των ιδεολογιών και της ευρωπαϊκής ιστορίας όπως την ξέραμε μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο; Σαφέστατα και ναι. 
Ήδη μετά το Brexit και το αποτέλεσμα των αμερικανικών εκλογών απεδείχθη ότι οι πολίτες παγκοσμίως  αμφισβητούν πλήρως το σύστημα, τα κομματικά κατεστημένα και γενικότερα την χειραγώγηση των κρατών από πολιτικούς και κόμματα «μαριονέτες» των κυρίαρχων οικονομικών παραγόντων και των διεθνών πολιτικών δομών, αφού στην ουσία ούτε το βιοτικό τους επίπεδο αλλάζει αλλά και η κοινωνική συνοχή των λαών δοκιμάζεται από την μετανάστευση, την τρομοκρατία και την ανασφάλεια.


Μετά τις γαλλικές εκλογές, η Γαλλία θα βγει τραυματισμένη, με κίνδυνο πολιτικής αστάθειας και πόλωσης στο εσωτερικό, την ώρα που βιώνει υψηλή ανεργία, ασθενική ανάπτυξη, οικονομική στασιμότητα και σταδιακή αύξηση του δημοσίου χρέους. Οι ευρωσκεπτικιστές και εθνικιστές αυξάνονται και πληθύνονται αγγίζοντας μέχρι και το 50% σε ευρωπαϊκές χώρες (βλ. Ολλανδία, Αυστρία, Πολωνία, Ουγγαρία κλπ), όπως επίσης αυξάνεται και η αμφισβήτηση της γερμανικής ηγεμονίας που πολύ δύσκολα θα αντέξει να κρατήσει μόνη της το οικοδόμημα της ΕΕ και του ευρώ με ότι αυτό θα συνεπάγεται για το μέλλον της ευρωπαϊκής ηπείρου και των λαών της. 
Η γαλλική επανάσταση του 1789 έφερε ανατροπές, αίμα, τρομοκρατία και τον ίδιο τον Ναπολέοντα που διέλυσε τη Γαλλία και αιματοκύλισε την Ευρώπη για να έρθει μια μεγάλη περίοδος ειρήνης στην Ευρώπη 1814-1914. Για να δούμε τώρα λοιπόν οι άνεμοι της ιστορίας που θα μας οδηγήσουν και τι θα φέρει η «νέα γαλλική επανάσταση»;

3:32 π.μ.

ΑΝΑΜΕΝΟΥΜΕ ΤΟΝ “ΕΚΛΕΚΤΟ”!!! ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΜΑΣ!!!

Αναρτήθηκε από Εφημερίδα Κρουά - Κρουά |







Τον τελευταίο καιρό στον τοπικό τύπο της Φλώρινας συνεχώς δημοσιεύονται ενδιαφέροντα άρθρα του Νίκου Μέρτζου.
Τι συμβαίνει; Γιατί τα δημοσιεύει σε τοπικές εφημερίδες της Φλώρινας και όχι σε άλλες “μεγάλες” εφημερίδες; Είναι τυχαίο;

Πέρα από τα περί αγάπης για την Φλώρινα και άλλα τέτοια δακρύβρεκτα και συναισθηματικά, ας δούμε τι μας λένε αυτά τα άρθρα.

Δεν μπορώ να ξέρω βέβαια που αποσκοπεί ο Μέρτζος γράφοντας τα άρθρα που γράφει, όπως τα γράφει. Δεν θα αναφερθώ στις προθέσεις του Μέρτζου, τις οποίες δεν μπορώ να γνωρίζω. Με τα παρακάτω σχόλια μου θα αναφερθώ στο πολιτικό αποτέλεσμα που επιφέρουν τα άρθρα. Άρα, μην βιαστούν οι φίλοι του Μέρτζου να με κατηγορήσουν και να με πουν “φασίστα” (όπως κάποτε θα με έλεγαν “Βούλγαρο”, τότε όταν ήταν της μόδας οι “εχθροί” του κατεστημένου να είναι θεωρούνται “μη-ελληνόφρονες”, σε αντίθεση με σήμερα που ως εχθροί του κατεστημένου θεωρούνται οι ελληνόφρονες). 
Δεν στρέφομαι κατά του Μέρτζου! Τα πρόσωπα δεν έχουν τόση σημασία, όσο έχουν τα πολιτικά τεκταινόμενα (τα οποία επέρχονται όποιο πρόσωπο και εάν είναι στην εξουσία). Διερευνώ τις πολιτικές επιπτώσεις των γραφομένων του Μέρτζου, χωρίς να του αποδίδω καμία πρόθεση όσον αφορά την επέλευση αυτών των επιπτώσεων.

Ένα χαρακτηριστικό αυτών των άρθρων είναι ότι είναι υπεράνω των κομμάτων. Ο κόσμος αρχίζει να απομακρύνεται από τα κόμματα, πιστεύοντας ότι “όλοι το ίδιο είναι”, και ότι όποιον και να ψηφίσεις θα εφαρμόσει την σημερινή πολιτική κατηγορώντας τον προηγούμενο. Άρα, κομματικά δεν προσεγγίζεται ο ψηφοφόρος. Οπότε, τα άρθρα κινούμενα υπεράνω των κομμάτων, γίνονται ευρύτερα αποδεκτά.

Άλλο χαρακτηριστικό των άρθρων είναι ότι στηρίζονται πολύ στην ιστορία. Όταν κάποιος δεν παίρνει θέση στα τεκταινόμενα του σήμερα, αλλά γράφει για το παρελθόν, για την ιστορία (χωρίς αναφορά στο παρόν) υπογραμμίζει την παρουσία είτε την δική του, είτε κάποιου άλλου, είτε κάποιας άποψης. Δηλαδή τονίζεται μια παρουσία και υπογραμμίζεται κάτι τι, μένοντας μακριά από τα προβλήματα του σήμερα, η ενασχόληση με τα οποία μάλλον κάποιους θα ευχαριστήσει και άλλους θα δυσαρεστήσει. Άρα, τονίζεται η παρουσία χωρίς να δημιουργούνται εχθρότητες και έτσι αυξάνεται η επιρροή των προβαλλόμενων απόψεων.

Τρίτο χαρακτηριστικό των άρθρων του Μέρτζου είναι ότι κινούνται θεματικά σε έναν ευρύτερο χώρο πέραν του μικρόκοσμου της Φλώρινας, αλλά συμπεριλαμβάνουν τον μικρόκοσμο της Φλώρινας στον χώρο αυτόν και, κυρίως, δημοσιεύονται στην Φλώρινα. Έτσι δεν λαμβάνεται σαφής θέση επί των προβλημάτων της Φλώρινας και δεν δεν δημιουργούνται εχθρότητες. Έτσι, αυτός που υποφέρει λόγω των προβλημάτων της Φλώρινας ακούει κάποιον να στηλιτεύει καταστάσεις και κάπου το χαίρεται. Επίσης αυτός που δημιουργεί τα προβλήματα της Φλώρινας δεν βάλλεται, άρα το χαίρεται. Και ο πέραν των κομμάτων “διανοούμενος” λαμβάνει “τροφή για σκέψη” και αισθάνεται σπουδαίος μιλώντας για τα άρθρα στο καφενείο. Άρα, όλοι είναι ικανοποιημένοι! Και ο σκύλος χορτάτος και η πίτα εντάξει!

Βλέπουμε λοιπόν να υποδηλώνεται μια παρουσία ασχολούμενη με μεγάλα, πέραν της Φλώρινας, προβλήματα αλλά υπερ-κομματικά και χωρίς αντιπαλότητες.
Αναρωτιέμαι λοιπόν, μήπως μας προκύψει καμία πολιτική “μεγάλη προσωπικότητα” στην Φλώρινα, η οποία θα μας “λύσει” όλα τα προβλήματα, η οποία “προσωπικότητα” θα είναι πέραν και υπεράνω των κομματικών τριβών και μικροπρεπειών. Μην ξεχνάμε ότι ορισμένοι θεωρούν ότι οι “κομματικές τριβές και μικροπρέπειες” είναι για την πλέμπα, τον λαουτζίκο, τον “απλό” ψηφοφόρο. Δεν είναι για τους “αρίστους”, τους “πεφωτισμένους”, τους “εκλεκτούς”. Κάποτε κάποιοι ετοίμαζαν την Μιράντα Ξαφά (απ’ ότι ξέρω ανεψιά της Δοξούλας Λεοντίδου συζύγου του Τάκου Μακρή) να την φέρουν να πολιτευτεί στην Φλώρινα και να μας σώσει. Αυτήν δεν την έφεραν και χάσαμε την ευκαιρία να σωθούμε. Κάπως έτσι έφεραν και τον Λιάνη (εδώ υπήρχε και η ξαδέρφη) και τον Κορτσάρη.
Αναρωτιέμαι μήπως μας προκύψει κάποιος “άφθαρτος”, “πετυχημένος”, “αδιαμφισβήτητος”, “άριστος”, “πεφωτισμένος”, “εκλεκτός”, ο οποίος θα μας σώσει όπως θα μας έσωζε η Ξαφά, και μας έσωσαν οι Λιάνης και Κορτσάρης.
Διότι παίζει και το να διαλυθούν τα Σκόπια, οπότε η Φλώρινα θα αναγκαστεί από παίκτης του παρασκηνίου να βγει στο προσκήνιο.
Και, ασφαλώς, όλα για το καλό μας!!!!!
Και θα υπάρξουν τα γίδια που θα τρέξουν αν προσκυνήσουν και να ψηφίσουν!!!!!!!


ΠρομΥθεύς Αδέσμευτος
Φλώρινα 21 -4-2017 

8:18 μ.μ.

KATAΡΑΜΕΝΗ ΓΕΝΙΑ , ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΘΑ ΣΕ ΚΛΑΨΕΙ

Αναρτήθηκε από Εφημερίδα Κρουά - Κρουά |










Πριν μερικές μέρες με πήρε τηλέφωνο ένα κοντινό μου πρόσωπο, κλαίγοντας. Δεν έκλαιγε για κάποια βλακεία, ούτε όμως είχε πεθάνει και κανείς.                                                       Δεν ήταν υστερικό το κλάμα, κι αυτό το έκανε ακόμα πιο τρομακτικό. Ήταν υγροποιημένη, ρεαλιστική απελπισία. Καταρρακτώδης οργή, δικαιολογημένη απόγνωση ανθρώπου που δεν ξέρει τι άλλο να κάνει. Και δεν μπορούσα να αντιπαραθέσω τίποτα, είχε δίκιο σε όλα. Μια ζωή διάβασμα, βιβλία, τρέξιμο, προγραμματισμός, ξενύχτι, άγχος, κούραση, αγώνας, συνέπεια, και τώρα, με έναν γρήγορο υπολογισμό εισφορών/φόρων, του μένουν λιγότερα από τετρακόσια ευρώ τον μήνα από τον μισθό του για να ζήσει. 
Μια αίσθηση σαν ανεπιθύμητο γαργαλητό. Έχεις πάψει να γελάς εδώ και ώρα, δεν είναι πια αστείο. Είναι η πραγματικότητα.
Το κακό ριζικό της νέας γενιάς έχει αναλυθεί πάμπολλες φορές τα τελευταία χρόνια, και τα δραματικά πορίσματα που έχουν εξαχθεί κατά καιρούς, είναι όλα τους εντελώς σωστά κι αληθινά. Ότι είναι η πρώτη γενιά μετά από δεκαετίες που θα ζήσει χειρότερα από την προηγούμενη, ότι θα πληρώσει τα σπασμένα άλλων χωρίς να φταίει, ότι δεν θα απολαύσει προνόμια που μέχρι πρότινος ήταν δεδομένα, ότι θα ζήσει πολύ φτωχικά, ότι ότι ότι. 
Η ανάγνωση, όμως, αυτή τείνει να αντιμετωπίζει τη συφοριασμένη νέα γενιά σαν ενιαίο σύνολο, που απλώς δεν του έλαχε η αναμενόμενη κληρονομιά. Τα καλομαθημένα πλην κακότυχα παιδιά μας, δηλαδή, που τελικά δεν θα πάρουν αυτό που τους υποσχέθηκαν γονείς και παππούδες. Ισχύει γενικά αυτό, αλλά η έμφαση σ’ αυτή μόνο τη θεώρηση παραγνωρίζει έναν άλλο, τεράστιας σημασίας παράγοντα: Ότι κάποιοι νέοι δεν κλαίνε για τη χαμένη κληρονομιά, αλλά για τους δικούς τους χαμένους κόπους.
Το ότι κάποιος είναι νέος δεν σημαίνει ούτε πως γεννήθηκε χθες, ούτε πως ανά πάσα στιγμή καίει το χωράφι του και παίρνει άλλο (“σιγά μωρέ, νέος είσαι”). Ήρθε η ώρα να συνειδητοποιήσουμε πως κάποιοι “νέοι” πέρασαν την παιδική τους ηλικία σπέρνοντας και χτίζοντας. Ωραίες οι βόλτες, ωραία τα πάρτι, ωραία η αλητεία, όλα τους βολικά κλισέ στην παραδοσιακή εννοιολόγηση της νεότητας, όμως μερικές χαριτωμένες φάτσες που δεν έχουν ακόμη κλείσει τα τριάντα, μεγάλωναν όλα αυτά τα χρόνια επενδύοντας στον εαυτό τους. Και τώρα δεν ζητάνε κάτι παράλογο, δεν ζητάνε καν ανταμοιβή. Ζητάνε πίσω τον εαυτό τους, ο οποίος βρίσκεται σε καθεστώς ομηρίας.
Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι η νεολαία του 2017 δεν ζητάει ούτε περισσότερα λεφτά ούτε καλύτερες συνθήκες. Αυτά ξέρει ότι δεν θα τα έχει, κι ακριβώς επειδή είναι λίγο εξυπνότερο απ’ τον μέσο όρο (συγγνώμη, αλλά είναι αλήθεια) είναι σε θέση να συμφιλιώνεται με την πραγματικότητα από νωρίς, κι ενώ οι γύρω του, και κυρίως όσοι κόπιασαν λιγότερο από αυτό, ζητούν περιπαθώς προνόμια που δεν δικαιούνται καν.                                                 Ο (πολύ πολύ κουρασμένος) πτυχιούχος δεν ζητάει καμία βοήθεια, καμία ευνοϊκή πράξη. Έχει μάθει, άλλωστε, να πορεύεται ως φρικιό, αυτόνομα. Ζητάει μια ουδέτερη παράλειψη. Να μην καταργείται η ύπαρξή του. Να τον αφήσουν να ζήσει με τα δικά του λίγα, χωρίς να του τα υφαρπάζουν για να κλείσουν τρύπες άλλων.
Ο προσωπικός κόπος, όπως αυτός αποτυπώνεται μέσα από σπουδές και άλλες κατακτήσεις που δεν φωνάζουν, παρά σημειώνονται σιωπηλά και πνευματικά, έχει στοχοποιηθεί με αδιανόητη χυδαιότητα τα τελευταία χρόνια. Η μόρφωση θεωρείται αλαζονεία, η αυθεντία θεωρείται ελιτισμός, και όποιος παλεύει για τον εαυτό του (όσο έντιμα και σκληρά κι αν το κάνει, δεν έχει σημασία) θεωρείται υπόλογος επειδή δεν μοιάζει με τη μάζα.   Και η μάζα έχει, κατά έναν ουσιοκρατικό τρόπο, πάντοτε δίκιο. Και ως φορέας του δικαίου απαιτεί την ισοπέδωση όσων διακρίνονται από αυτήν, γιατί έχει μάθει να ερμηνεύει τη διάκριση ως επιθετική συμπεριφορά. Της είναι αδύνατο να διαχωρίσει αυτόν που την υπερβαίνει για να την πατήσει από εκείνον που την υπερβαίνει για να την οδηγήσει ψηλότερα. Αν μπορούσε να τους διαχωρίσει, εξάλλου, δεν θα ήταν μάζα. Κι έτσι, το μόνο που ξέρει να κάνει, είναι να δολοφονεί αδιακρίτως.
2017 
Οι φωνακλάδες ακόμα κυριαρχούν, οι κομματικοποιημένοι ακόμα βολεύονται, οι απανταχού διεφθαρμένοι (πλούσιοι, λιγότερο πλούσιοι και φτωχοδιάβολοι) εξακολουθούν να τη βγάζουν καθαρή. 
Ένα μικρό ποσοστό επιβιώνει από τύχη, από παράδοση, ή μετά βίας. Και μετά, είναι και τα κορόιδα, εκείνοι οι “νέοι”, που βλακωδώς πίστεψαν ότι θα ζήσουν ή ακόμη κι ότι θα διαπρέψουν (τόσο θράσος!) με τον σταυρό στο χέρι. Και, ναι, κάποιοι τα έκαναν όλα σωστά. Διάβαζαν μέχρι και θρησκευτικά στο σχολείο για να μην υπάρχει καμία αμφιβολία πως έκαναν ό,τι μπορούσαν, ενώ στο Πανεπιστήμιο κόβονταν στα ίδια μαθήματα ξανά και ξανά, καθώς τα σκονάκια δίπλα τους έδιναν κι έπαιρναν και τα πτυχία χαρίζονταν. Πίστευαν ότι έκαναν το καθήκον τους – τόσο λίγα καταλάβαιναν! Αν σκέφτονταν λίγο πιο πονηρά κι ελληνικά, ίσως τώρα να μην έμεναν ξάγρυπνοι από το άγχος τους για το πώς θα πληρώσουν τα (εικονικά) ασφαλιστικά τους ταμεία.
Στο μεταξύ, η κοινωνία παρατηρεί τη σφαγή ατάραχη. Πέρα από τετριμμένους θρήνους τηλεοπτικής σύλληψης κι αισθητικής (“τα καλύτερα μυαλά φεύγουν έξω”), δεν περισσεύουν ουσιαστική ανησυχία κι ενδιαφέρον για την καταραμένη γενιά. Για κάποιον λόγο, όλοι βλέπουν το θέμα με μια ρομαντική μελαγχολία, σαν να μην πρόκειται για κανονικό πρόβλημα, σαν να μην αφορά κανονικούς πολίτες.                                                                   Φταίει, βέβαια, που οι μορφωμένοι νέοι, ως κοινωνική ομάδα, δεν ενδείκνυνται για συναισθηματικά εκβιαστικές πορνογραφίες μαζικής κατανάλωσης. Δεν θα κλάψουν στα παράθυρα, δεν θα κλείσουν δρόμους, δεν θα γράψουν viral επιστολές στον πρωθυπουργό, δεν έχουν τη δύναμη να ανεβοκατεβάσουν κυβερνήσεις. Δεν έχουν καν χρόνο να το κάνουν, δουλεύουν. Αφήστε δε, που ένα παλιό γραφείο με σκονισμένα βιβλία σ’ ένα σκοτεινό δωμάτιο δεν συγκινεί όσο το καλογυμνασμένο σώμα του αθλητή που ζητάει διορισμό (για όλα τα χρόνια που έφαγε στα γήπεδα) ή το κόκκινο γάντι μιας καθαρίστριας στο υψωμένο χέρι μιας δημοφιλούς τραγουδίστριας. Οι σπουδαγμένοι νέοι, τα αντιδημοφιλή φυτά, είναι εξ ορισμού κακοί πολιτικοί πελάτες, μονάδες που δεν συσπειρώνονται οπαδικά, και άρα αμελητέοι.

Υπάρχει μια σκηνή στο Goodfellas -νομίζω είναι η τελευταία-, που τη σκέφτομαι συνέχεια αυτό το διάστημα. Ο gangster πρωταγωνιστής αναγκάζεται να αποχωρήσει από τις παράνομες μπίζνες, να εγκαταλείψει όλες εκείνες τις συνήθειες που τον έκαναν σπουδαίο, τρανό και πλούσιο, και να εγκαινιάσει μια βαρετή μικροαστική ζωή με την φράση ‘I’m an average nobody. I get to live the rest of my life like a schnook’. Είναι σουρεαλιστικό και ελαφρώς κωμικό, αλλά μου φαίνεται ότι ο Henry είχε πιάσει το νόημα πολλά χρόνια πριν. Κανείς δεν πρόκοψε παίζοντας τίμια. Πόσο λίγα ξέραμε όταν διαβάζαμε!
PESOTITHES.GR

2:54 μ.μ.

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΑΚΟΥ

Αναρτήθηκε από Εφημερίδα Κρουά - Κρουά |


Είσαι ελεύθερος επαγγελματίας και βγάζεις 2.000 το μήνα μετά τα έξοδα που αναγνωρίζονται;;;
Πάρε σχοινί και κρεμάσου!!!
Είσαι πολύ καλός ελεύθερος επαγγελματίας για να βγάζεις τόσα τώρα!!
!
Με το καινούργιο ασφαλιστικό θα δίνεις 20% για σύνταξη (που δεν θα δεις) και άλλο 18% για τομέα υγείας, ΟΑΕΔ, επικουρικό κλπ. σύνολο 38% ή 760 ευρώ το μήνα από τα μικτά σου(από 400 που έδινες...)!! 
Από τα 1.240 ευρώ που σου μένουν, το 29% ή 359,6 ευρώ το μήνα θα πάει σε φόρους από το πρώτο ευρώ.
Επίσης, επειδή είσαι τόσο μάγκας και βγάζεις για να ζεις, δώσε και 100% προκαταβολικά το φόρο από αυτά που θα βγάλεις του χρόνου(αν τα βγάλεις)!!
Άλλα 359,6 ευρώ το μήνα!
Δώσε και άλλο ένα 4% φόρο αλληλεγγύης, ή 49,6 ευρώ το μήνα!!
Σούμα τώρα λοιπόν: -760 – 359.6 – 359,6 – 49,6 = 1528,8 ευρώ το μήνα ΦΟΡΟΙ και ΕΙΣΦΟΡΕΣ!!! 
Κάτσε ζήσε οικογένεια αν μπορείς τώρα "κλέφτη ιδιώτη", με 471,2 ευρώ το μήνα!!! Και δε βάζουμε ΕΝΦΙΑ κλπ αν έχεις και κανα σπιτάκι ...
Καραγκιόζη!!! Θες και πιο πολλά...!!!
"Ο θάνατος του Εμποράκου..." ήρθε!!!

8:35 μ.μ.

ΟΙ ΑΠΕΙΛΕΣ ΤΟΥ ΕΡΝΤΟΓΑΝ

Αναρτήθηκε από Εφημερίδα Κρουά - Κρουά |








Γράφει ο Παύλος Αλτίνης - Δικηγόρος 
Φλώρινα 2-12-2016 

Απειλεί ο Ερντογάν, ο Τούρκος που ενώ είναι κούρκος, πιστεύει ότι είναι αετός και συμπεριφέρεται σαν παγώνι, μην μπορώντας να διακρίνει μεταξύ αετού και παγωνιού!!! 

Είναι πολύ πιθανόν ότι θα κάνει πόλεμο! Θα τον κάνει για σώσει το τομάρι του και την οικογένειά του. Διότι κινδυνεύουν όλοι τους. Και κινδυνεύουν από τότε που ο μεγαλομανής πίστεψε το παραμύθι ότι ο ίδιος είναι μεγάλος ηγέτης και η χώρα του η Τουρκία είναι μεγάλη δύναμη, και άρχισε να προκαλεί τους πάντες. Τον έβαλαν οι Δυτικοί στους G-20 και αυτός άρχισε να ζει όνειρό του.
Δεν κατάλαβε ότι τον αντιμετώπισαν οι Δυτικοί σαν πιόνι. Ότι αν τον προέβαλαν ως μέγα και τρανό τον ίδιο και ως μεγάλη δύναμη την χώρα του, το έκαναν διότι αυτό συνέφερε την προπαγάνδα των Δυτικών. Δεν τους ενδιαφέρει ο οποιοσδήποτε γραφικός κούρκος της οποιασδήποτε Κουρκίας, είτε αυτός είναι Τούρκος και αυτή η Τουρκία είτε όχι! Γι’ αυτούς είναι, κι’ αυτός, αναλώσιμος!

Έριξαν δίπλα στον Ερντογάν τον Νταβούτογλου, τον άνθρωπο του παρασκηνίου και της μηχανορραφίας, που κι’ αυτός έγινε μέγας και τρανός με ξένες πλάτες. Ο «χαμηλών τόνων, κοσμοπολίτης και μη-θρήσκος» Νταβούτογλου, προοριζόταν να εκτοπίσει τον «γραφικό-μουσουλμάνο» Ερντογάν. Ο «γραφικός», ως πονηρός ανατολίτης, «μυρίστηκε» τον «κοσμοπολίτη» και τον έφαγε. Τότε πλέον, δεν έμεινε άλλη διέξοδος στους δυτικούς από το να «φάνε» τον γραφικό. Αλλά θέλουν να τον φάνε χωρίς να ξεσηκωθούν οι ισλαμιστές της Τουρκίας. Διότι αν ξεσηκωθούν, θα καταστραφεί το βλακώδες οικοδόμημα του «μετριοπαθούς ισλάμ του ISIS» (διότι αυτό είναι το "μετριοπαθές ισλάμ" τους, ένα προπαγανδιστικό σύνθημα πίσω από το οποίο κρύβονται οι μισθοφόροι της Δύσης) και προστεθεί άλλος ένας πονοκέφαλος στους υπερόπτες μπούφους της Δύσης.

 Έτσι περιμένουν να έλθει η κατάλληλη στιγμή για να τον φάνε. Και θα τον φάνε! Αλλά, όπως πάντα, την λάθος στιγμή! Διότι οι υπερόπτες μπούφοι της Δύσης κάνουν συνέχεια λάθη!
Δεν υπάρχει λόγος να φοβόμαστε την Τουρκία και τους Τούρκους.
Η Τουρκία είναι μια πολύ φτωχή, διαλυμένη και διαιρεμένη χώρα. Το 5% του πληθυσμού είναι πάμπλουτοι και το 95% πάμφτωχοι. Υπάρχει μεγάλη φαγωμάρα μεταξύ θρήσκων και μη-θρήσκων. Μεταξύ των θρήσκων υπάρχει φαγωμάρα μεγάλη. Οι μουσουλμάνοι τρώγονται με τους μη μουσουλμάνους, αλλά και μεταξύ τους. Υπάρχουν 24.000.000 Κούρδοι που δεν θέλουν το τουρκικό κράτος. Στην Τουρκία υπάρχουν πολλές εθνότητες και πολλές θρησκείες, και υπάρχει και αμορφωσιά, και καταπίεση, και μιζέρια, και φόβος, και φθόνος, και φανατισμός …... 

Ο τουρκικός στρατός είναι ένα τίποτα. Και πριν διαλυθεί ένεκα του της πρόσφατης απόπειρας του περιέργου πραξικοπήματος, ο τουρκικός στρατός ήταν ανάξιος λόγου. Πριν το πραξικόπημα, σύμφωνα με δημοσιεύματα τουρκικών εφημερίδων, πολλοί αξιωματικοί του τουρκικού στρατού έχουν πάει κατηγορούμενοι για βασανιστήρια και βιασμούς στρατιωτών τους. Αν γίνει πόλεμος, αυτοί οι στρατιώτες πρώτα θα σκοτώσουν τους αξιωματικούς τους και μετά θα παραδοθούν, ΔΕΝ θα πολεμήσουν. Και βέβαια, τώρα μετά το περίεργο πραξικόπημα, δεν έχει μείνει τίποτα. Για το μόνο που είναι άξιος ο τουρκικός στρατός είναι να βιαιοπραγεί κατά αμάχων, να σφάζει αμάχους, να βιάζει, να κλέβει. Πάντα αμάχους!

Εμείς οι Έλληνες, ακόμη και με αυτήν την ηγεσία που έχουμε, και πάλι θα υπερισχύσουμε!

 Μην φοβάστε τους Τούρκους και την Τουρκία! Θέλουν να φοβηθούμε για να μην πολεμήσουμε. Θέλουν να φοβηθούμε εμείς για να πάψουν να φοβούνται οι στρατιωτικοί τους! Αλλά, δυστυχώς γι’ αυτούς, όλοι οι Έλληνες δεν είναι αλεξούληδες, κούληδες, αντωνάκηδες, γιωργάκηδες και κωστάκηδες. Ας τολμήσουν να έλθουν λοιπόν οι Τούρκοι, αν είναι τόσο κούρκοι και αφήσουν τον κούρκο που το παίζει αετός και συμπεριφέρεται σαν παγώνι, να τους οδηγήσει στην σφαγή!




12:18 π.μ.

ΤΙ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΤΙ;

Αναρτήθηκε από Εφημερίδα Κρουά - Κρουά |









Χρειάστηκα λίγο χρόνο ..
Να αφουγκραστώ και να αντιληφθώ.

Η Φλώρινα, μου θυμίζει λίγο την μαρμαρωμένη βασιλοπούλα και δεν βλέπω κανένα πρίγκηπα ικανό, να της δώσει το φιλί της ζωής!
Αυτό δεν είναι προσωπική διαπίστωση, αλλά πεποίθηση όλων, που εκφράζεται με κάθε χειραψία για το καλωσόρισμα.

Κάποτε, αυτό το αίσθημα της ηττοπάθειας εκφράζονταν με το "ε, τίποτα δεν γίνεται εδώ, Εδώ είναι Φλώρινα" .                                                                                                                                       Λούστηκα κι εγώ πολλές φορές αυτό το γκρίζο της απαισιοδοξίας , και είχα χαρακτηρίσει τον τόπο μας,  Φλώρινα η πόλη με το αιώνιο σούρουπο- ποτέ δεν ξημερώνει εδώ ...                             Σήμερα , το ζήτημα έχει χειροτερέψει  και η Φλώρινα θεωρείται από τους ίδιους τους Φλωρινιώτες, τελειωμένη!!!

Μαύρα σκοτάδια. Τώρα θα μου πεις, όλη η Ελλάδα πνέει τα λοίσθια , η Φλώρινα θα ήταν η εξαίρεση;

Κι όμως! Φωτεινές σχισμές, από εκεί που δεν το περιμένεις έριξαν λίγο φως στο τούνελ, και δεν  ήταν η Νικολούλη!

Στα μάτια ενός  συμπολίτη μας, ενός νεαρού επιχειρηματία, που παλεύει κι αυτός τη καθημερινότητα όπως όλοι μας, είδα να ανασταίνεται ένα κομμάτι της πόλης με τη δημιουργία ενός πρότυπου βρεφονηπιακού σταθμού υψηλών προδιαγραφών, μιάς προσχολικής ακαδημίας θα έλεγα!

Σε μια παρέα Πρεσπιωτών μεταξύ τσιπουρομεζέδων, γεύτηκα την αισιοδοξία αυτών των ανθρώπων καθώς μου μιλούσαν με περηφάνεια για τον νερόμυλο που ανακαινίστηκε πρόσφατα και μοιράστηκα τα σχέδιά τους για τον τόπο τους.

Το πείσμα του Σάββα να αποκτήσει εξωστρέφεια ο τόπος μέσα από τις πρωτοβουλίες και επαφές  του Επιμελητηρίου, με έπεισαν , πως κάτι γίνεται.

Ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη! Αυτό το ξέρουμε. Στους δύσκολους όμως καιρούς που διανύουμε, αυτό το κάτι δεν αποτελεί ελπίδα, αλλά μας δίνει κουράγιο και δύναμη
για να σηκώσουμε ψηλά το βλέμμα μας, να στιλώσουμε τα πόδια μας και να γίνουμε εμείς οι ίδιοι οι σωτήρες της ζωής και του τόπου μας.

Ο πρίγκηπας που θα δώσει το φιλί της ζωής στον τόπο μας, είναι μόνο στα παραμύθια που τα φάγαμε, τα μασήσαμε , τα αναμασήσαμε και στο τέλος βαρυστομαχιάσαμε.
Δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα από κανέναν!
Αυτή η διαπίστωση , είναι τελικά ευλογία! Για να δούμε τα πράγματα στη πραγματική τους διάσταση και να πεισθούμε πως εμείς, όλοι μαζί και ο καθένας ξεχωριστά, είμαστε η δύναμη για τον τόπο μας.

Ντόρη Κουτουράτσα
9-11-2016






9:56 μ.μ.

ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΣΑΣ ΞΕΧΝΩ!!!

Αναρτήθηκε από Εφημερίδα Κρουά - Κρουά |





 ΜΟΥ ΛΕΙΨΑΤΕ...
 Με μεγάλη μου χαρά και συγκίνηση διαπίστωσα πως σας έλειψε και  η κρουά!                                  
 Αγαπημένοι φίλοι και αναγνώστες,
Η πολύμηνη απουσία και σιωπή, τελικά ήταν μία καλή ευκαιρία να επαναπροσδιορίσουμε τη σχέση επικοινωνίας που αναπτύξαμε τα τελευταία 7 χρόνια, να ξαναβρεθούμε εκεί που πρωτοσυναντηθήκαμε ΥΠΟ ΤΑΣ ΦΙΛΥΡΑΣ - που λέει και ο καλός φίλος Λάζαρος, και να συνεχίσουμε, σαν να μη πέρασε μια μέρα!

Είναι εντυπωσιακό , πως η κρουά, όλο αυτό το διάστημα έχει αναγνωσιμότητα και το γεγονός αυτό είναι εξ ίσου εντυπωσιακό και αξιοσημείωτο.

Βρήκα τη πόλη μας, "πεσμένη", βουτηγμένη σε ένα αχ!!!,  με έντονο το αίσθημα της απαισιοδοξίας και πολλές φορές και της αδιαφορίας!

Παρακολουθώ εξ αποστάσεως  τα της Φλώρινας και γενικά τα της Ελλάδας και αυτή η στασιμότητα και η επανάληψη κάθε είδους κακής πρακτικής σε όλα τα επίπεδα, με γεμίζει θλίψη , θυμό και με διακρίνει μία άρνηση να γράψω αυτά που ήδη έχουν γραφτεί στη κρουά, είτε σαν προειδοποίηση ακόμα και ως ...προφητεία!!!
Πολλές φορές σκέφτηκα να αρχίζω να αναδημοσιεύω τα έντυπα φύλλα από τον Οκτώβριο του 2009 μέχρι και τον Δεκέμβρη του 2011, άπειρα δημοσιεύματα στη συνέχεια στο blog  που κι αυτά δεν μπαγιάτεψαν.
Φρέσκα σαν τη σχέση μας, που ο χρόνος τα επιβεβαίωσε με τον καλύτερο τρόπο. 
Για να είμαι ειλικρινής δεν έχω εγκαταλείψει την ιδέα!!! Έτσι για να μη ξεχνάμε!

Το πιο ενδιαφέρον όμως  θα ήταν,  να βρούμε μαζί νέες ιδέες! να τις εκφράσουμε με τη δύναμη της αλήθειας, με χιούμορ και τόλμη!
Είμαι παρούσα στο κάλεσμά σας να συνεχίσουμε και περιμένω με ανοιχτά αυτιά να σας ακούσω!
Περιμένω!

Καμία απόσταση δεν μας χωρίζει! Μάλλον μας φέρνει πιο κοντά!


 Για την εφημερίδα κρουά - κρουά "το κράξιμο'

Ντόρη Κουτουράτσα