Η ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΣΤΕΛΙΟΥ  ΜΑΥΡΙΔΗ 

Στο καθαρό του βλέμμα, καθρεφτίζεται η ζωντάνια ενός νέου Φλωρινιώτη, που αποφασίζει  να πολιτευτεί με όραμα και διάθεση προσφοράς για τον τόπο,με πίστη στις αρχές και τις αξίες για την ιδεολογία της κεντροαριστεράς.                                                                                                             

Στο εξαιρετικό βιογραφικό του, ανακαλύπτεις την δράση του, την δύναμη της γνώσης και της τεχνοκρατικής αντίληψης που διαθέτει και την αποδεικνύει καθημερινά στον επαγγελματικό του χώρο. 

Ο Στέλιος Μαυρίδης δείχνει πως είναι έτοιμος να αγωνιστεί και να διεκδικήσει κοινωνική δικαιοσύνη, ευημερία και  προστασία των αδύναμων, για την Ελλάδα της Ευρώπης και για την Φλώρινα που οραματιζόμαστε.

Με ευχέρεια και σαφήνεια προσδιορίζει το παρόν της πολιτικής στην χώρα και στην Φλώρινα.         Χωρίς λαικισμούς και δακρύβρεχτες δηλώσεις, δίνει το στίγμα του στις φετινές εκλογές.                 Ιδεολόγος και αγωνιστής, μας προκαλεί να δούμε με ΑΛΛΟ ΜΑΤΙ τις φετινές εκλογές, την χώρα μας, τον τόπο μας αλλα  και την υποψηφιότητά του.                              

Ο Νομός Φλώρινας, χρειάζεται δυναμική εκπροσώπηση!                                                         Χρειαζόμαστε ικανούς και νέους ανθρώπους, να γνωρίζουν και να μπορούν να  βγούν μπροστά και να μας εκπροσωπήσουν με θάρρος και αποτέλεσμα. 

Στον Στέλιο Μαυρίδη που έκανε ποδαρικό στην έναρξη της προεκλογικής περιόδου να ευχηθούμε ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ και μέρα που είναι σήμερα - του Αγίου Πνεύματος, ΚΑΛΗ ΦΩΤΙΣΗ σε εμάς και στις επιλογές μας . 

Για την εφημερίδα κρουά- κρουά 

Ντόρη Κουτουράτσα   

...................................................................................................................................................................

ΑΝΑΚΟΙΝΩΝΣΗ ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΑΣ

ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ Δ. ΜΑΥΡΙΔΗ

Δικηγόρου παρ’ Αρείω Πάγω, Διδάκτορα Νομικής ΑΠΘ

Υποψήφιου Βουλευτή ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΑΛΛΑΓΗΣ - ΠΑΣΟΚ Π.Ε. Φλώρινας 

Φίλες και φίλοι, αγαπητοί μου συμπατριώτες,

Χρόνια πολλά και καλοφωτισμένα!

Η πολιτική κρίση  των τελευταίων ετών, κυρίως η κρίση της ιδεολογικής ταυτότητας των κομμάτων, 

δημιουργεί την ανάγκη να δούμε τις εθνικές εκλογές της 7ης Ιουλίου 2019, ΜΕ ΑΛΛΟ ΜΑΤΙ .

Οι φετινές εκλογές δεν είναι ένας εκλογικός αγώνας  για την επικράτηση κομμάτων.

Δεν είναι η μάχη για ένα εκλογικό αποτέλεσμα μετρημένο σε ποσοστά υπέρ του ενός ή του άλλου κόμματος.

Οι φετινές εκλογές, είναι ένας αγώνας των πολιτών, να αναζητήσουν ένα ιδεολογικό μοντέλο πολιτικής,

που θα επανα-συνθέσει αξίες κοινωνικές στην έννοια του γενικού συμφέροντος!

Είναι ένα προσκλητήριο για όλους να ξεχάσουν τον αγώνα για άσκηση εξουσίας

και να προσπαθήσουν να λειτουργήσουν με ρεαλισμό και λέγοντας αλήθειες, με προοδευτική και ανθρωποκεντρική προσέγγιση,

για να δώσουν νόημα στην πολιτική συμμετοχή, να ανατάξουν το κύρος των δημοκρατικών θεσμών,

να διαφυλάξουν τα δικαιώματα των πολιτών, να αναπροσδιορίσουν τη σχέση κράτους – πολίτη.

Φίλες και φίλοι, αγαπητοί μου συμπατριώτες,

Η  υποψηφιότητά μου είναι η διεκδίκηση της μεγάλης ευθύνης εκπροσώπησης της περιοχής μας και της χώρας, με συνέπεια και πίστη σε αρχές και αξίες,για την περιοχή που μας γέννησε και μας μεγάλωσε,

για την Ελλάδα που αγαπάμε και για την Ευρώπη που ονειρευόμαστε.

Συμπαρατάσσομαι στον αγώνα της γενιάς μου πρωτίστως, αλλά και όλης της κοινωνίας γενικότερα, που στοχεύει στη ριζική αναδιάταξη και ανάταση της χώρας,

που προασπίζει τις αρχές του κοινωνικού κράτους και του κράτους πρόνοιας,

προτάσσοντας συνεχώς, τη σημασία της κοινωνικής δικαιοσύνης και ευημερίας, της αριστείας και της αξιοκρατίας.

Μέσα από πολιτική ωριμότητα, δηλώνω, πως η ενασχόλησή μου με τα κοινά δεν είναι ευκαιριακή.        Είναι στάση ζωής.                                                                                                               

Μέσα από τη συμμετοχή ελπίζω να κερδίσω την εμπιστοσύνη σας, την εκτίμηση και την αγάπη των συμπολιτών μου  και να αποτελέσω τη βασική επιλογή σας για την εκπροσώπηση του τόπου μας.

Το όραμά μου είναι, να καλλιεργήσουμε και να αναπτύξουμε μαζί μία λειτουργική σχέση, μέσα σε συγκεκριμένο ιδεολογικό πλαίσιο, για να προωθήσουμε ένα συνεκτικό μοντέλο ανάπτυξης, ανταγωνιστικότητας και κοινωνικής δικαιοσύνης για τον τόπο μας.

Με ανοικτό διάλογο να τολμήσουμε την εξωστρέφεια και με φρέσκιες ιδέες να δημιουργήσουμε.                                                                                                                    Να αμβλύνουμε διαφορές και να ενώσουμε την Φλωρινιώτικη κοινωνία .

Την αγωνιστικότητά μου, που αναπτύσσω καθημερινώς στον επαγγελματικό μου χώρο, είμαι πρόθυμος να την προεκτείνω για να υπερασπιστώ αυτή την φορά τον τόπο μας. Για να διεκδικήσω για τον τόπο μας.

 Οι γνώσεις μου στη δημόσια διοίκηση και οι εμπειρίες μου, είναι ένα κεφάλαιο που μετά χαράς θα επενδύσω προς όφελος όλων.

Ο Νομός Φλώρινας είναι ένας ακριτικός Νομός. Δεν είναι μόνον στην άκρη της Ελλάδας. 

Δυστυχώς, μονίμως τον αφήνουνε «στην άκρη».

Η καταστροφική κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ έχει αφήσει έντονα σημάδια στον Νομό μας.                                                                                                                                                                                         Αντίστοιχα καταστροφική είναι η φιλελεύθερη και κοινωνικά ανάλγητη πρόταση και πολιτική της ΝΔ.

Ψεύτικες υποσχέσεις και εμπόριο ελπίδας, έντονος λαϊκισμό, διχασμός για τα εθνικά μας θέματα,                  υψηλή φορολογία, ακριβό πετρέλαιο, ανύπαρκτη ανάπτυξη και «πρωταθλητισμό στην ανεργία»!

Η αδυναμία διαχείρισης, διεκδίκησης και  διαπραγμάτευσης από τους εκπροσώπους της πολιτικής και στα μικρά και στα μεγάλα προβλήματα, είναι προφανής.

Η βαλκανιοποίηση της περιοχής είτε ως ιδέα, είτε ως πραγματικότητα, μας εγκλωβίζει σε ακόμα πιο στενά όρια!

Η Ελλάδα είναι και πρέπει να λειτουργεί ως Ευρώπη. Ο Νομός Φλώρινας είναι Ευρώπη.   

ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΜΑΣ ΜΕ ΑΛΛΟ ΜΑΤΙ!

Μαζί θα δώσουμε αυτόν τον αγώνα, δυναμικά και αποτελεσματικά.

Εσείς θα δώσετε την εντολή για την εκπροσώπησή σας, με απαίτηση και εμπιστοσύνη.

Αυτοδεσμεύομαι, ως φίλος και συμπαραστάτης σας, να σταθώ μπροστάρης στην προσπάθεια να αναζητήσουμε με συνέπεια λύσεις,να μοιραστούμε ιδέες, να βγούμε από το τέλμα!

Να χαράξουμε νέους δρόμους!    

Η εμπιστοσύνη σας στο πρόσωπό μου, είναι ευθύνη να μην σας απογοητεύσω!

ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ!

ΔΩΣΤΕ ΙΣΧΥΡΗ ΛΑΙΚΗ ΕΝΤΟΛΗ!  

ΔΩΣΤΕ ΞΕΚΑΘΑΡΟ ΜΗΝΥΜΑ ΓΙΑ ΑΛΛΑΓΗ.

Με εκτίμηση,

Δρ. Στυλιανός Μαυρίδης

Δικηγόρος παρ’ Αρειω Πάγω,

Υποψήφιος Βουλευτής ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΑΛΛΑΓΗΣ – ΠΑΣΟΚ ΠΕ Φλώρινας

                                                                                               

ΥΓ. Θα αποτελούσε ιδιαίτερη τιμή για εμένα να συνυπογράψει, όποιος θέλει, την αίτηση υποψηφιότητάς μου προς το Πρωτοδικείο Φλώρινας.

Για το σκοπό αυτό και για οτιδήποτε άλλο μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μου στην ιστοσελίδα www.mavridislawoffice.eu, στο e-mail : styl.mavridis@gmail.com ή στην σελίδα μου στο facebook : Στυλιανός Δ. Μαυρίδης

  

Βιογραφικά Στοιχεία του Υποψηφίου :

Ο Στυλιανός  Δ. Μαυρίδης κατάγεται και μεγάλωσε στην Φλώρινα.                                          Αποφοίτησε από το 1ο Γενικό Λύκειο Φλώρινας.                                                                    Είναι πρωτότοκος υιός  του Δήμου Μαυρίδη και της Φρειδερίκης Σολάκη – Μαυρίδου.            Είναι Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω και Διδάκτορας της Νομικής Σχολής ΑΠΘ.                      Είναι κάτοχος μεταδιδακτορικού διπλώματος της Νομικής του ΑΠΘ. 
Επίσης κατέχει δύο μεταπτυχιακούς τίτλους, στο Δημόσιο Δίκαιο και τις Πολιτικές Επιστήμες και στο Διεθνές Δίκαιο.                                                                     
Είναι ειδικός επιστήμονας στη Νομική Σχολή  και διδάσκων πανεπιστημιακός υπότροφος σε ΑΕΙ.                          
 Αποφοίτησε από τη Νομική του ΑΠΘ. Κατά τις σπουδές του, με υποτροφία, και στη Μεγάλη Βρετανία εκλέχθηκε εκπρόσωπος στη Βουλή των φοιτητών, και μέλος της επιτροπής ξενόγλωσσων φοιτητών και της επιτροπής ισότητας και ίσων ευκαιριών. 
Διετέλεσε πρόεδρος του Συλλόγου Ασκουμένων Δικηγόρων και είναι πρόεδρος του Ομίλου Νομικού Προβληματισμού «Έρεισμα Δράσης».                                                                       Από το 2014 είναι Αντιπρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης.                        Γνωρίζει 2 ξένες γλώσσες. Είναι έφεδρος υπολοχαγός με απολυτήριο από τις Ειδικές Δυνάμεις. Έχει συγγράψει 2 βιβλία – μονογραφίες και δεκάδες  μελέτες – άρθρα.

Μαθαίνουμε πως το ΚΙΝΗΜΑ ΑΛΛΑΓΗΣ ΣΤΗ ΦΛΩΡΙΝΑ , έχει ήδη καταρτίσει το ψηφοδέλτιο του. Αυτό βέβαια δεν αποτελεί είδηση, διότι εκ των πραγμάτων ένα ψηφοδέλτιο θα το έκανε . 

Το σημαντικό- όπως μαθαίνουμε, είναι πως είναι ένα ψηφοδέλτιο με συμμετοχή 

ΝΕΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ. 

Και όταν λέμε ΝΕΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ, και σε ηλικία αλλά και σε εμπειρία.

Επίσης μαθαίνουμε πως υπάρχει εκπροσώπηση υποψηφίων από όλο το γεωγραφικό φάσμα του νομού, που το καθιστά αν μη τι άλλο, ένα ψηφοδέλτιο δίκαιο και ισορροπημένο και για τους υποψηφίους αλλά και για την περιοχή.

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΕΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ 

ΚΑΙ Ο ΝΟΜΟΣ ΦΛΩΡΙΝΑΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΕΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ!

Η κατάρτιση ενός ψηφοδελτίου, δείχνει πολλά πράγματα. 

Μέχρι στιγμής έχουμε δει πως τα κόμματα στην κατάρτιση των ψηφοδελτίων τους  δεν έχουν καταφέρει να υπερβούν αυτά που καθηλώνουν την περιοχή και σκέφτονται με την λογική  ανοήτων  και αντιπαραγωγικών συσπειρώσεων και  μωροφιλόδοξων πολιτικών.

Το ΚΙΝΗΜΑ ΑΛΛΑΓΗΣ, φαίνεται πως κάνει τις απαραίτητες υπερβάσεις και αυτό είναι ενθαρρυντικό στοιχείο.                                                                                                                                                                                                                   

Μακάρι όλοι οι κομματικοί σχηματισμοί, σ αυτές τις εκλογές να υπερβούν τον συμβατικό τύπο κόμματος, να αναδιοργανώσουν την οργανωτική τους βάση, να ανακαινίσουν την φυσιογνωμία τους και να ανανεώσουν την ιδεολογία τους .

Όσο για την εμπειρία των υποψηφίων , ας σταματήσουμε να πιπιλίζουμε αυτή την καραμέλα. 

Η εμπειρία, που πολλές φορές προβάλλεται ως δυνατό σημείο των υποψηφίων, στη πράξη αποδεικνύεται πως είναι απλή συνήθεια. 

Αρέσκονται οι υποψήφιοι στην εξουσία, δημιουργούν και κάποιες πιο ειδικές σχέσεις με τους ψηφοφόρους τους, χωρίς να παράγεται στην ουσία έργο παρά μόνον δημόσιες σχέσεις.

 Και η επανάληψη του ίδιου σεναρίου βαπτίζετε εμπειρία.

ΔΩΣΤΕ ΤΟΠΟ ΣΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ! ΔΩΣΤΕ ΤΟΥΝ ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΕΝΘΑΡΡΥΝΣΗ!

Ο νομός Φλώρινας, γερνάει και πεθαίνει με τους ίδιους και τους ίδιους. 

Ας δοκιμάσουμε επιτέλους, κάτι νέο.

ΚΟΚΚΙΝΟ ΧΑΛΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ! Περιμένουμε να τους γνωρίσουμε .

Ντόρη Κουτουράτσα

15-6-2019

Πάντα με ρωτάτε γιατί δεν γράφεις όπως τότε; 
Επειδή, θα επαναλάβω αυτά που έγραφα τότε, σας απαντώ.
ΤΙΠΟΤΑ, δεν έχει αλλάξει.
Γι αυτό φίλοι μου αποφάσισα να κάνω αναδημοσιεύσεις της έντυπης κρουά.
Θα σας γυρίσω σήμερα 9 χρόνια πίσω. 
Θα το διαπιστώσετε κι εσείς. Τίποτα δεν έχει αλλάξει . 
Το παρακάτω άρθρο, έχει γραφτεί τον Φεβρουάριο 2010. 

Είναι βέβαιο πως η αλλαγή είναι διαφορετική έννοια για  πολιτικούς και πολίτες.

Υπόσχεση για τους μεν ανάγκη για τους δε. 
Δικαιολογία ύπαρξης για τους πολιτικούς ευχή και προσδοκία για τους πολίτες.
 Αυτό το παιχνίδι φαίνεται να διαρκεί πολλά- πολλά χρόνια και με τους ίδιους κανόνες,  χωρίς  όμως η κοινωνία να βελτιώνεται. 

Ο  Menken, Henry Louis 1880 – 1956, επιτυχημένος   δημοσιογράφος στις ΗΠΑ  και πραγματικός διανοητής συχνά σκεφτόταν για το θέμα: τι συμβάλλει και τι εμποδίζει στην βελτίωση της κοινωνίας;

         
 Κατά τη γνώμη του η κοινωνία αποτελείται από δυο ομάδες: 
από τη μειοψηφία που προσπαθεί ν' αποκτήσει αληθινές γνώσεις και να κατανοήσει τον προορισμό του ανθρώπου, 
και την πλειοψηφία που λόγω καταστροφικής παιδείας απορροφά τις άχρηστες πληροφορίες και τις ψευδογνώσεις που τελικά κάνουν τους ανθρώπους χαμένα και ανίκανα όντα.

Δυο ήταν οι βασικές σφαίρες δράσεως στη ζωή και στη δημιουργικότητα του δημοσιογράφου: 
ο πολιτισμός 
και η πολιτική. 
Οι σκέψεις του και οι παρατηρήσεις του για αυτά τα δυο θέματα ξεχωρίζονταν με οξύτητα των κριτικών εκτιμήσεων και με πεποίθηση πως το επίπεδο του πολιτισμού και το περιεχόμενο της πολιτικής είναι οι κύριες ενδείξεις της κατάστασης στην κοινωνία.

Σ' αυτήν την πλειοψηφία ο Μένκεν καταχώρησε και τους πολιτικούς, και τους επιστήμονες, φιλόσοφους, παράγοντες της τέχνης, θεολόγους που τους εξυπηρετούν, δηλαδή όλους εκείνους που είναι δίπλα στο "τιμόνι".

Ο δημοσιογράφος Μένκεν πίστευε ότι την κρατική εξουσία ασκούν οι άνθρωποι που ίσως δεν είναι ανώτεροι και ούτε καλύτεροι από τους κοινούς ανθρώπους, αλλά είναι πολύ χειρότεροι και ο βασικός τους σκοπός είναι το προσωπικό κέρδος.

Με καυστικότητα και σαρκασμό ο Μένκεν γράφει για τον λαϊκισμό που εκδηλώνεται στην πολιτική όπου οι πολιτικοί ακολουθούν τον αμαθή όχλο, ο οποίος στην ουσία τους εκλέγει. Τους ιθύνοντες και τις μάζες ενώνει η αμάθεια και η αφοσίωση στις ίδιες προλήψεις.

Τον στόχο της διανοητικής ελίτ της κοινωνίας, ο Μένκεν τον έβλεπε στην ειλικρινή φωνή, στην αληθινή ερμηνεία όλων των πλευρών του πολιτισμού και της πολιτικής για ν' απαλλάσσονται οι άνθρωποι από τις προλήψεις που διαστρεβλώνουν την πραγματική κατάσταση. Εν τω μεταξύ ο Μένκεν γνώριζε ότι αυτός ο στόχους είναι αδύνατων να επιτευχθεί τελείως, αφού οι προλήψεις αναπαράγονται με κάθε νέα γενιά και έτσι η βελτίωση της κοινωνίας είναι ανέφικτη.

Η έννοια της Δημοκρατίας κατά τον Μέγκελ

Δημοκρατία: κοσμοθεωρία σύμφωνα με την οποία οι δύο κλέφτες θα κλέβουν λιγότερο από έναν, τρεις λιγότερο από δυο, τέσσερις λιγότερο από τρεις και ούτω καθεξής.

Η δημοκρατία είναι μια μορφή θρησκείας. Είναι η λατρεία των τσακαλιών από τα χαϊβάνια.

Δημοκρατία: όλο κι όλο χίμαιρα, και πρέπει να την εξετάσουμε σε μια σειρά εννοιών όπως ο Άγιος Βασίλης και ο παράδεισος.

Να Ενωθούμε για την Ελλάδα!

Άρθρο του Πέτρου Γ. Γώγου

Το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών, που μονοπωλεί το πολιτικό ενδιαφέρον, νομίζω ότι είναι σαφές, όσο κι αν οι τόσες προσεγγίσεις και ερμηνείες θολώνουν την εικόνα: η τεχνητή πόλωση, που δημιουργήθηκε από τα στελέχη του Σύριζα, στην προσπάθειά τους να συσπειρώσουν τους πολίτες που κινούνται στον κεντροαριστερό χώρο, δεν απέδωσε τα αναμενόμενα -αν και αποτελεί τακτική εκλογικού πολέμου στην οποία, κατά γενική ομολογία, έχουν μεγάλη εμπειρία οι αριστεροί.

Παρακολουθήσαμε την αποκαθήλωση της «πρώτης φοράς Αριστερά».

Η κυβέρνηση που, ενώ ισχυρίζονταν ότι είχε βάλει ψηλά τον πήχη της κάθαρσης, της αξιοκρατίας, της προσφοράς στον πολίτη (ιδιαίτερα στα κατώτερα κοινωνικά στρώματα),κραδαίνοντας το περίφημο «ηθικό πλεονέκτημα» αποδείχθηκε:

Υποτελής και πειθήνια όσο λίγες στα ξένα κελεύσματα και απαιτήσεις,

Εχθρική απέναντι στην αριστεία και την προκοπή ως συνέπεια της σκληρής δουλειάς, αντικαθιστώντας τους αρίστους με πετσίτες, καρανίκες, ομπρελοκρατούσες, αφισοκολλητές, χειροκροτητές και λοιπούς οπαδούς του δόγματος "η αριστεία είναι ρετσινιά", που σε μία νύχτα από κομματικά παιδιά έγιναν ειδικοί σύμβουλοι, κυβερνητικά στελέχη, μεσάζοντες...

Υπερβολικά ανεκτική με τους Ρουβίκωνες και τις άλλες «αδελφές» αναρχικές ομάδες αλλά βιαίως κατασταλτική, με ξυλοδαρμούς, προληπτικές προσαγωγές και άφθονα χημικά για τον λαό που κατέβηκε σε τόσα συλλαλητήρια για την Μακεδονία.

Υπερπροστατευτική για τους κάθε είδους (λαθρο)μετανάστες και για κακοποιούς έγκλειστους στις φυλακές για κακουργηματικές πράξεις αλλά, συνάμα, φοβερά αδιάφορη και προκλητικά υποκριτική για τους απλούς πολίτες που ζουν στην ανασφάλεια και τον φόβο, για τους άστεγους, τους νεόπτωχους, τους ηλικιωμένους, τους νέους και τις νέες, τους άνεργους, και γενικά την, εξαφανισμένη πλέον, «μεσαία τάξη».

Αδίστακτη και επικίνδυνη: οι Αριστεροί κυβερνήτες μας δεν δίστασαν μέσα σε τέσσερα μόλις χρόνια να διχάσουν τον λαό, να επαναφέρουν εμφυλιοπολεμικές έριδες, να χαρίσουν τα πάντα, και στο τέλος να προδώσουν τη Μακεδονία, δηλαδή την Ελλάδα.

Σε ένα τέτοιο τοπίο κλήθηκε ο ελληνικός λαός να ψηφίσει για την Ευρώπη και την αυτοδιοίκηση, και το έκανε! Ο χαλκευμένος φανατισμός περιόρισε τις όποιες συζητήσεις, ευτέλισε το επίπεδο, εξαφάνισε τις θέσεις, αντικατέστησε τα πολιτικά κριτήρια με αυτά του «πάθους» και του «θυμικού», ανέδειξε-για άλλη μια φορά-την κατάρα του διπολισμού, που μπορεί να συμφέρει τα μεγάλα κόμματα, αλλά όχι πάντα τον Λαό.

Έτσι περιορίστηκαν στο ελάχιστο οι όποιες θέσεις των κομμάτων για την Ε.Ε., και τελικά δεν συζητήσαμε ποια Ευρώπη θέλουμε (με εξαίρεση λίγες μόνο φωνές).

Δεν ψήφισε ο λαός για ευρωβουλευτές και αυτοδιοίκηση. Ψήφισε συνειδητά και καθαρά για αυτά που τον πλήγωσαν: τον «πολακισμό» και την έπαρση της καρέκλας, την «ύβρη» των διοικούντων, τους ρουβίκωνες και τους οργανωμένους «δικαιωματιστές», τα χημικά και τη βία σε βάρος των διαμαρτυρόμενων πολιτών.

Αναμφίβολα, ο απόλυτος καταλύτης που οδήγησε στο αποτέλεσμα ήταν (και θα είναι για πολύ ακόμη) η «Συμφωνία των Πρεσπών», περνώντας σε δεύτερη μοίρα τον «οικονομικό πόλεμο» που δέχεται επί εννέα και πλέον έτη η χώρα.

Η ΝΔ κέρδισε, της δόθηκε το δικαίωμα και η εντολή να διεκδικήσει την κυβέρνηση στο μέλλον και να γιάνει τον πληγωμένο εγωισμό του Έλληνα. Εύλογα όμως, εγείρονται πολλά ερωτηματικά, από τις περίεργες «δηλώσεις» διαφόρων στελεχών, μα και του ίδιου του Κ. Μητσοτάκη (θα σεβαστώ την συμφωνία- θα απαλύνω τα αρνητικά της). Ακόμα δε περισσότερο από τις διφορούμενες θέσεις για την οικονομία, την εξωτερική πολιτική και άμυνα και επιπλέον για τα εξίσου σημαντικά (εργασιακά-απολύσεις-ανεργία-συντάξεις-μισθολόγια-ιδιωτικοποιήσεις-ανάπτυξη κ.α).

Το ΚΙΝΑΛ δεν ανέβασε θεαματικά τα ποσοστά του, αλλά οπωσδήποτε ξεκίνησε η επιστροφή των παλαιών πασόκων στον χώρο τους, έπειτα από  το πενταετές ταξίδι αναψυχής με το καράβι του Σύριζα, που άρχισε σιγά-σιγά να «μπάζει».

Δεν έχασε η Χ.Α. τα ποσοστά της, απλά κάποιοι «ξύπνησαν» και αντιλήφθηκαν την αλήθεια.

Η «Ένωση Κεντρώων» έπεσε θύμα του διπολισμού -παρόλο που στο εθνικό θέμα φέρθηκε «Λεβέντικα»- την ώρα που το «Ποτάμι» πνιγόταν στα απόνερα της λίμνης και των επιλογών του.

Οι ΑΝΕΛ το ίδιο. Πλήρωσαν την επίμονη ανεκτικότητα απέναντι στον κυβερνητικό εταίρο, κυρίως τον κρίσιμο Ιούνιο του 18...

Όσο για τις «λύσεις» επιπέδου κηραλοιφών, ο χρόνος θα δοκιμάσει την αποτελεσματικότητά τους...

Θεωρώ, τέλος, την παρέμβαση -για μια ακόμη φορά- του τουρκικού παράγοντα στη Θράκη ιδιαιτέρως επικίνδυνη, για λόγους προφανείς. Την ίδια στιγμή, βεβαίως, εμείς έχουμε εγκαταλείψει την Βόρειο Ήπειρο και τους απανταχού της γης Έλληνες...

Τελικά, ο λαός στην πλειοψηφία του ψήφισε με συναίσθημα, λογική και εθνική ευθύνη, αναζητώντας δικαίωση, ανάκτηση της χαμένης αξιοπρέπειας, ένα καλύτερο μέλλον.

Ο σκοπός επετεύχθη! Η κυβέρνηση σε επιθανάτιο ρόγχο, προσπαθεί να έχει όσο το δυνατό λιγότερες απώλειες στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές, τις οποίες επέσπευσε γνωρίζοντας ότι όσο περνά ο χρόνος η φθορά που υφίσταται μεγιστοποιείται.

Σταδιακά, πλέον, οι «αγανακτισμένοι» του 2012 μεταλλάσσονται σε «τιμωρούς».

Θεωρώ όμως ότι, το 21% των «Λοιπών» είναι αυτό που στο μέλλον θα καθορίζει τις πολιτικές εξελίξεις, το ποιος και πώς θα κυβερνά. Μέσα σε αυτό υπάρχουν Υγιείς δυνάμεις που οφείλουν να συνεργαστούν με απώτερο σκοπό το συμφέρον της Πατρίδας.

Είναι πλέον στο χέρι των Πατριωτικών οργανώσεων, στις ερχόμενες βουλευτικές εκλογές να ενωθούν, με ένα και μόνο κριτήριο, το συμφέρον της Πατρίδας, και με σταθερή προσήλωση στις ελληνορθόδοξες αξίες του Έθνους μας.

Επειδή πιστεύω ότι, τελικά, στις ευρωεκλογές ο Λαός ψήφισε Ελλάδα...

Έχουμε ιερή υποχρέωση να Ενωθούμε για την Ελλάδα!

Υ.Γ. επισυνάπτω και μία χρήσιμη "τοποθέτηση" στο λινκ :

Καλωσορίζουμε τον νέο δήμαρχο Φλώρινας  Βασίλη Γιαννάκη και εγκαινιάζουμε στην κυριολεξία μία νέα αρχή για τον δήμο Φλώρινας.

Δεν είναι τα ποσοστά εκλογής που σηματοδοτούν επιτυχία ή αποτυχία.

Το μοντέλο του νέου δήμου για να είναι βιώσιμος και λειτουργικός για τους πολίτες,

 προϋποθέτει συνεργασία και υποχρεώνει όλο το δημοτικό συμβούλιο να εκφράζεται

καθ όλη την διάρκεια της θητείας δημιουργικά χωρίς στείρες αντιπαραθέσεις.

Θα ήταν άδικο για τον Βασίλη Γιαννάκη, να του φορτώσουμε μεμονωμένα ευθύνες και υποχρεώσεις.

Μπορούμε να τον δεσμεύσουμε να μην αγνοήσει τις δημιουργικές προτάσεις

που έχουν κατατεθεί δημόσια από τους τέως  συνυποψηφίους του και νυν συνεργάτες του.

Αναλόγως να πράξουμε και με τον Στάθη Κωνσταντινίδη και με τον Στέφανο Μπίρο,

 να σεβαστούν τον ρόλο του επικεφαλής του δήμου που είναι ο Βασίλης Γιαννάκης για να διευκολύνουν την λειτουργία του δήμου Φλώρινας.

Η ευθύνη είναι επιμερισμένη και την έχουν αναλάβει όλοι τους προεκλογικά.

Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα!

Η νέα θητεία, θα βάλει εκ νέου σε ένα πλαίσιο σύγκρισης όλους τους εκλεγμένους.

Εις το εξής θα κρίνονται όλοι τους  καθημερινά για τον τρόπο εφαρμογής του μοντέλου που όλοι συμφώνησαν εκ των προτέρων .

Έναν δήμο ανοικτό για τους πολίτες, λειτουργικό για τους πολίτες με βελτιωμένες υπηρεσίες

αι ποιοτικούς όρους εργασίας για το στελεχιακό δυναμικό του δήμου,

χωρίς διακριτική μεταχείριση με απ ευθείας αναθέσεις, χωρίς ημετέρους , χωρίς συναλλαγές κάτω από το τραπέζι.

ΚΟΒΟΥΜΕ ΤΙΣ ΚΑΚΕΣ ΣΥΝΗΘΕΙΕΣ.

ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΜΙΑ ΝΕΑ ΑΡΧΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΗΜΟ ΦΛΩΡΙΝΑΣ!

Να συγχαρούμε τον Βασίλη Γιαννάκη για την εκλογή του και να ευχηθούμε σε όλους καλή δύναμη και καλή συνεργασία.

Ντόρη Κουτουράτσα 

4-6-2019 

Δεν έχει καμμιά σημασία το ν’ ακούς τι λέει ο λαός. Σημασία έχει το να φροντίζεις για την σωστή του μόρφωση ώστε να μη λέει -και, κυρίως, να μη κάνει- κουταμάρες

Αυτό που με κάνει έξω φρενών μετά από κάθε εκλογική διαδικασία, είναι οι ατέρμονες συζητήσεις για το «μήνυμα των εκλογών» και το ηλίθιο τσιτάτο «Ο λαός μίλησε…».

Ε, και; Τι έγινε που ο λαός μίλησε;

Μήπως κατάλαβε κι ο ίδιος τι είπε;

Κατά την διάρκεια της – σχεδόν – 200ετούς ιστορίας αυτής της χώρας, πότε ακριβώς κατάλαβε ο λαός τι είπε;

Ακόμα κι εκείνοι που ισχυρίζονται ότι τον ακούνε, διαφωνούν ως προς το τι άκουσαν και τσακώνονται μεταξύ τους για το ποιος έχει καλύτερη ακοή.

Άντε να τους πιστέψουμε όλους αυτούς και να δεχτούμε ότι ο λαός είπε όλα όσα ισχυρίζονται ότι είπε, επειδή είμαστε καλοπροαίρετοι.

Το ερώτημα παραμένει: E, και;

Το ότι επιτρέπουμε στον καθένα να λέει ελεύθερα την άποψή του δεν σημαίνει ότι πρέπει ντε και καλά να την υιοθετούμε.

Την ακούμε, την εξετάζουμε και, αν είναι κουταμάρα, την απορρίπτουμε.

Και από κουταμάρες ο λαός… άλλο τίποτε. Και λέει και – κυρίως – κάνει.

Προχτές, για  παράδειγμα, αυτός ο λαός (σύμφωνα με όσους τον άκουσαν και «πήραν το μήνυμα») έκανε και τα εξής, μεταξύ άλλων:

(α) Τιμώρησε τον ΣυΡιζΑ.

Λυπάμαι αλλά δεν μπορώ να συμφωνήσω.

Πώς ακριβώς τον τιμώρησε;

Δίνοντάς του 23,80% εκεί όπου πριν πέντε χρόνια του είχε δώσει 26,56%;

Τιμωρία είναι αυτό;

Τιμωρία είναι αυτό που έκανε σε βουλευτικές εκλογές στο ΠαΣοΚ ρίχνοντάς το από το 43,92% του 2009 στο 13,18% του 2012 και στο 4,68% του 2015.

Συγγνώμη αλλά η προσωπική μου εκτίμηση είναι πως τρεις μονάδες σε πέντε χρόνια δεν συνιστούν τιμωρία.

(β) Εμπιστεύτηκε την Νέα Δημοκρατία.

Καμμιά αντίρρηση αλλά εδώ το ερώτημα επανέρχεται ως κεφαλαιώδες: E, και;

Αν προχτές εμπιστεύτηκε τον Κυριάκο Μητσοτάκη με 33,18%, πριν 30 χρόνια είχε εμπιστευτεί τον πατέρα του με 44,28% και πριν 10 χρόνια τον Γιώργο Παπανδρέου με 43,92%.

Αν τότε είχε δείξει εμπιστοσύνη κακώς, γιατί τώρα να έχει πράξει καλώς;

(γ) Τσάκισε τους φασίστες της Χρυσής Αυγής, ρίχνοντας το ποσοστό τους από 9,39% στο 4,85%.

Ουδέν ψευδέστερον τούτου.

Ναι, η Χρυσή Αυγή δέχθηκε σκληρό χτύπημα αλλά όχι επειδή ο λαός τσάκισε τους φασίστες.

Απλώς, την έφαγε ο… οπορτουνισμός και διασπάστηκε σε δυο κόμματα.

Οι «νταήδες» έμειναν πιστοί στον φυρερίσκο τους και όσοι φοβήθηκαν από τις διώξειςστοιχίστηκαν πίσω από τον Βελόπουλο.

Εκτός αν νομίζετε ότι το 4,13% της Ελληνικής Λύσης οφείλεται σε 230 χιλιάδες βλαμμένους που πιστεύουν ότι ο Χριστός έχει αφήσει πίσω του χειρόγραφες επιστολές κι ότι οι αγιορείτες μοναχοί φτιάχνουν την μόνη οδοντόκρεμα στον κόσμο που δεν είναι επιβλαβής.

(δ) Έστειλε στα «αζήτητα» πολιτικές πλαγγόνες τύπου Σταύρου Θεοδωράκη, Πάνου Καμμένου και Βασίλη Λεβέντη.

Σωστό μεν, μισή αλήθεια δε.

Καθ’ ότι ταυτόχρονα ανέδειξε νέα ακροδεξιά πλαγγόνα τύπου Κυριάκου Βελόπουλου, ενώ παράλληλα πριμοδότησε με αρκετές χιλιάδες ψήφων πλαγγόνες τύπου Ηλία Ψηνάκη (πάνω από 47.000 ψήφοι), Αρτέμη Σώρρα (σχεδόν 27.000 ψήφοι) ή ακόμη και Σάββα Τσιτουρίδη(πάνω από 8.000 ψήφοι).

Κι αν οι ψήφοι του Ψηνάκη σας φαίνονται λίγες, να σας θυμίσω ότι στις προηγούμενες ευρωεκλογές ο Βασίλης Λεβέντης είχε πάρει κάτω από 37.000 αλλά έναν χρόνο αργότερα βρέθηκε στην βουλή. Παρένθεση. Αχ, βρε φουκαρά Τζήμερε… Κλείνει η παρένθεση.

(ε) Επέλεξε ως εκπροσώπους του στην ευρωβουλή την Ελίζα Βόζεμπεργκ, την Μαρία Σπυράκη, την Άννα-Μισέλ Ασημακοπούλου, την Έλενα Κουντουρά και τον Αλέξη Γεωργούλη.

Προφανώς, οι νεοδημοκράτες τίμησαν τις δυο πρώτες για το ιστορικής σημασίας έργο τους και θεώρησαν ότι η Ασημακοπούλου θα κάνει καλύτερη δουλειά από τον Ζαγοράκη ενώ οι «αριστεροί» εκτίμησαν ότι η -προερχόμενη από τους δεξιώτατους Ανεξάρτητους Έλληνες- Κουντουρά θα τα πάει καλύτερα από την -δική τους- Κούνεβα και ο Γεωργούλης είναι κλάσεις ανώτερος από τον Ρος Ντέιλυ (οι δυο τελευταίοι μόνον ως καλλιτέχνες μπορούν να κριθούν).

Δεν ξέρω τι καταλαβαίνετε εσείς. Εγώ έπαψα να προσπαθώ.

Εν πάση περιπτώσει και για να μη λέμε πολλά, το προσωπικό μου συμπέρασμα είναι ότι ο λαός μίλησε αλλά και πάλι είπε μπούρδες, ως συνήθως.

Και, πάντοτε ως συνήθως, όχι μόνο είπε μπούρδες αλλά έκανε και μια τρύπα στο νερό.

Ό,τι ακριβώς κάνει, δηλαδή, ένας απαίδευτος λαός που έχει μάθει να χάφτει τα μεγάλα λόγια και να βγάζει το άχτι του τιμωρώντας, χωρίς να αντιλαμβάνεται ότι κατά βάθος δεν τιμωρεί αλλά αυτοτιμωρείται.

Όπως έκανε όταν πίστεψε στον Ανδρέα Παπανδρέου και μετά έφερε τον Μητσοτάκη για να τιμωρήσει τον Ανδρέα και μετά ξανάφερε τον Ανδρέα για να τιμωρήσει τον Μητσοτάκη… και μετά πίστεψε στον Σημίτη κι έφερε τον Κώστα Καραμανλή για να τιμωρήσει τον Σημίτη…

και μετά πίστεψε στον Γιώργο Παπανδρέου και στα λεφτά που υπήρχαν… και κάπου εκεί έχασε τελείως τον μπούσουλα κι έπεσε στο σαξές στόρυ του Σαμαρά και μετά πίστεψε στην αριστερή ελπίδα και μετά…

Το ξέρω ότι σίγουρα θα ακούσω πολλά σχολιανά με το σημερινό μου σημείωμα και, ίσως, αποκτήσω μερικούς ακόμη εχθρούς αλλά θα κλείσω λέγοντας δυνατά αυτό που βγαίνει από μέσα μου μετά από κάθε εκλογική διαδικασία:

Δεν έχει καμμιά σημασία το ν’ ακούς τι λέει ο λαός. Σημασία έχει το να φροντίζεις για την σωστή του μόρφωση ώστε να μη λέει – και, κυρίως, να μη κάνει – κουταμάρες.

Πηγή: Cogito Ergo Sum

Το παραπάνω άρθρο δεν επιδέχεται αντιμαρξιστικών «ερμηνειών»…

Είναι μια καθαρή καταγραφή της συμπεριφοράς του εκλογικού σώματος (ή αν προτιμάτε πως χειραγωγείται), χωρίς καμιά διάθεση υποτίμησης ή χλευασμού από τον αρθρογράφο…

Για αυτό παρακαλώ τους αναγνώστες να το διαβάσουν με προσοχή (και δύο φορές αν χρειαστεί) για να μην υπάρχουν παρανοήσεις…

Ροβεσπιέρος

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ Πηγή Ροβεσπιέρος