1:22 μ.μ.

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ ΜΕΤΑΛΛΑΓΕΣ - ΦΛΩΡΙΝΑΙΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ

Αναρτήθηκε από Εφημερίδα Κρουά - Κρουά |


ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ  ΜΕΤΑΛΛΑΓΕΣ                                                                                                                    (του Φ.Σ.Φ. «ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ» για να ακριβολογούμε)
 Κατά τη φετινή εκκαθάριση της κοίτης του ποταμού Σακουλέβα, μεταξύ των άλλων, ανευρέθη και κιβώτιο περιέχον διάφορα έγγραφα συντεταγμένα στον «κώδικα της Φιλικής Εταιρίας».                                                                                                                                                                Εξ αυτού εθεωρήθη ότι το εύρημα είναι υψίστης «Εθνικής Σημασίας» και ως εκ τούτου επεδείχθη ιδιαιτέρα φροντίς δια την περισυλλογήν του και την μελέτην του περιεχομένου του, παραδοθέν προς τούτο εις τους «καταλλήλους» μελετητάς.                                                                   
Μέχρι την ολοκλήρωσην της προσπάθειας παραθέτομεν  - ως προδημοσίευση- το κείμενο που ακολουθεί.                                                                                                                                                  
Πρόκειται για εν αποκρυπτογραφηθέν έγγραφο που αφορά συνέντευξην δοθείσαν εις έναν, δύο ή τρείς ρεπόρτερς, οι οποίοι όμως παραμένουν άγνωστοι όπως και οι λοιποί συντελεστές της συνεντεύξεως.                                                                                                                              
Οι ερωτοαπαντήσεις όμως παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον.   

                                                                                                                                      
  1. Ποιος είναι ο χρόνος δημιουργίας και έναρξης της δράσης του Συλλόγου Φ.Σ.Φ. « ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ»;
-          Το καλοκαίρι – φθινόπωρο του 1941.

2. Από ποιόν κοινωνικό χώρο προέρχονταν τα ιδρυτικά μέλη του Συλλόγου;
- Από τον αστικό χώρο της πόλεως. 

3.Τι εξέφραζε η δημιουργία του Συλλόγου;
- Ήταν αντανάκλαση του πνεύματος και του κλίματος που είχε διαμορφωθεί στους μήνες του πολέμου και ήταν μια διέξοδος στις αβεβαιότητες  που διαμόρφωνε η κατοχική πραγματικότητα στην περιοχή μας.

4. Ποια ήταν η βασική πολιτική θέση του Συλλόγου;
- Σύμφωνα με δηλώσεις ιδρυτικών μελών του Συλλόγου η δημιουργία του απέβλεπε-πρωταρχικά – στην αντιμετώπιση της αβεβαιότητας που διαμόρφωνε ο ρόλος που διεκδικούσε η Βουλγαρία – σύμμαχος των Γερμανών-στην κατοχική πραγματικότητα που επιβάλλονταν.

5.Ήταν η μοναδική αντίδραση της τοπικής κοινωνίας για αυτοοργάνωση, στην πραγματικότητα που επιβάλλονταν,  τους πρώτους εκείνους μήνες της κατοχής;
- Όχι. Υπήρξαν και άλλες συλλογικές προσπάθειες, όπως και ατομικές.Οι πολιτικές  όμως σκοπιμότητες, των χρόνων που ακολούθησαν,  αποσιώπησαν γεγονότα ρίχνοντάς τα στον Καιάδα της λήθης και στρέβλωσαν άλλα προσαρμόζοντάς τα κατάλληλα.

6. Ποια ήταν τα μέσα προβολής της πολιτικής θέσης του Συλλόγου;
- Πολιτισμικές δραστηριότητες και πολιτιστικές εκδηλώσεις.

7. Ποια ήταν η κατεύθυνση αναφοράς της δραστηριότητας του Συλλόγου;
- Η κοινωνία του αστικού χώρου και οι αρχές κατοχής. (Αυτές ήταν οι δύο δυνάμεις που καθόρισαν τον τρόπο λειτουργίας και την δραστηριότητά του.)

8. Ποια ήταν η αντίδραση των συνεργαζομένων – με τους κατακτητάς Γερμανούς- Ελληνικών Αρχών σε σχέση με τη δημιουργία του συλλόγου;
-Θετική, με διάθεση ελέγχου και καθοδήγησης του Συλλόγου. (Δηλαδή, ήθελαν να υπάρχει ένας τέτοιος σύλλογος, το οποίον όμως Σύλλογο ήθελαν να τον ελέγχουν και να τον καθοδηγούν.)

9. Ποια ήταν η βασική πολιτικοστρατιωτική απόφαση των Αρχών Κατοχής για την περιοχή;
- Ο χώρος θα ελέγχονταν από τους Γερμανούς και όχι από τους  Βουλγάρους που το επεδίωκαν.

10. Πως προβάλλουν  την απόφαση αυτή οι συνεργαζόμενες, με τους Γερμανούς, Ελληνικές Αρχές;
- Ως δικαίωση της πολιτικής των, της συνεργασίας δηλαδή με τις δυνάμεις κατοχής. Δικαίωναν δηλαδή τη συνεργασία  με όρους Εθνικούς, ενώ απέκρυπταν τους κύριους λόγους της συνεργασίας, που ήταν λόγοι ιδεολογικοί.    Παράλληλα υπεδείκνυαν την αποδοχή της κατοχικής νομιμότητας έως και τη συνεργασία με τους κατακτητές σαν ενδεδειγμένη για την περίσταση πατριωτική στάση. (Βεβαίως, ορισμένοι θεωρούν τους συνεργαζομένους με το κάθε είδους «γκουβέρνο», άρα και τους συνεργασθέντες με τους Γερμανούς, συμφεροντολόγους και όχι ιδεολόγους, πράγμα που σημαίνει ότι οι αποκρυπτόμενοι κύριοι λόγοι συνεργασίας δεν ήταν ιδεολογικοί, αλλά συμφεροντολογικοί.)

11.Ποιά ήταν η αντιμετώπιση του Συλλόγου από τις Γερμανικές Αρχές κατοχής;
- Η δράση του Συλλόγου ήταν αποδεκτή, ελεγχόμενη απειλητικά άμεσα ή έμμεσα και ο έλεγχος απέβλεπε και στην απόλυτη ενσωμάτωση του Συλλόγου στην κατοχική πραγματικότητα και νομιμότητα. Μέσω της δραστηριότητας του Συλλόγου αξιολογούνταν και η ατομική στάση των μελών του. (Δηλαδή, οι Γερμανικές Αρχές κατοχής ήθελαν να χρησιμοποιήσουν τον Σύλλογο για τους δικούς τους σκοπούς.)

12. Ποια ήταν η αντίδραση της κοινωνίας στην κατοχική πραγματικότητα;
- Η κοινωνία αντέδρασε με διόγκωση της αντίστασης και με την δυναμική αμφισβήτηση της κατοχικής νομιμότητας και πραγματικότητας με την προοδευτική ενσωμάτωση του λαού στην Ε.Α.Μ.- ική αντίσταση.

13. Ποια η σχέση του Συλλόγου με την Ε.Α.Μ. –ική αντίσταση;
- Σε επίπεδο Συλλόγου μηδενική. Στο επίπεδο των μελών όμως σημειώνεται προοδευτική προσχώρηση μελών – με ατομική επιλογή -  στην Ε.Α.Μ.ική πλευρά.

14. Πως μπορεί να αποδοθεί ο χαρακτήρας του Συλλόγου στην κατοχική περίοδο συνολικά;
- Είναι σύλλογος κοινωνικά αποδεκτός, με προφανή Ελληνική Εθνική ταυτότητα που η δράση του αναπτύσσεται αποκλειστικά στα πλαίσια που ορίζει η κατοχική νομιμότητα, στη κατεύθυνση του πολιτισμικού πολιτικού επιπέδου.                                                                                        Ο χώρος στον οποίο αναπτύσσεται η δράση, παραμένει σε όλη τη διάρκεια της κατοχικής περιόδου ο αστικός χώρος.  Όσο όμως αναπτύσσονται άλλες δυναμικότερες μορφές αντίστασης στο κατοχικό καθεστώς και ο χαρακτήρας της αντίστασης ριζοσπαστικοποιείται και επαναστατικοποιείται  μεταφερομένου του κέντρου βάρους της αντίστασης στην ύπαιθρο ο πολιτισμικός και πολιτιστικός προσανατολισμός του Συλλόγου μετατρέπεται σε μοναδική και αποκλειστική επιδίωξη και λειτουργία. Αυτό προκύπτει και σαν αποτέλεσμα της αποψίλωσης του Συλλόγου από τα δυναμικότερα στοιχεία του με την ενσωμάτωσή τους στην Ε.Α.Μ.ική αντίσταση. Αποτέλεσμα της εξέλιξης αυτής είναι η περιθωριοποίηση του Συλλόγου στα πλαίσια της δυναμικής που αναπτύσσεται στην περιοχή. 

15. Πως αντέδρασε ο Βουλγαρικός κατοχικός παράγων την περίοδο αυτή;
- Ως σύμμαχος παράγων των Γερμανών και με διαρκή επίσημη παρουσία στη συγκρότηση των αρχών κατοχής εξασφάλιζε την δυνατότητα προώθησης των πολιτικών και εθνικών τους επιδιώξεων με διάφορους τρόπους και μεταξύ αυτών υποκινώντας διαρκώς τις Γερμανικές αρχές κατοχής για λήψη μέτρων κατά προσώπων με κύρος ή ενδεχόμενη δράση ή δράση ασύμβατη με τις επιδιώξεις τους, προβάλλοντάς τα σαν αμφισβήτηση  της κατοχικής νομιμότητας επιτείνοντας  δε τις ανασφάλειες των κατοχικών αρχών και των εντεταλμένων οργάνων τους .  Ο Σύλλογος Φ.Σ.Φ. «ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ»και τα μέλη του μπαίνουν στο στόχαστρο του βουλγαρικού παράγοντα. Θύμα του παράγοντα αυτού Θ. Θωμαίδη.

16. Ποιος ο χαρακτήρας του Συλλόγου κατά την  εμφυλιοπολεμική περίοδο;                                            -  Ο Σύλλογος προσαρμόζεται προοδευτικά στα δεδομένα της αντιπαράθεσης επιλέγοντας τη  συστράτευση με την εθνικιστική πλευρά.                                                                                                          Η προσαρμογή υπήρξε απόλυτη και χωρίς κλυδωνισμούς αφού τα ριζοσπαστικότερα στοιχεία είχαν απομακρυνθεί εκόντα – άκοντα. Κύρια δραστηριότητα παραμένει η πολιτισμική και πολιτιστική δράση που αποβλέπει στην διατήρηση του ηθικού και της ιδεολογίας του αστικού χώρου όπως αυτά εξυπηρετούν την εθνικιστική πλευρά των αντιμαχομένων.

17. Πως εξελίσσεται ο χαρακτήρας του Συλλόγου κατά την μετεμφυλιακή περίοδο;                                     Ο Σύλλογος, προβάλλοντας την δράση του ως ουσία και πρότυπο αποδεκτής πατριωτικής και αντιστασιακής δράσης, διεκδικεί και αναλαμβάνει ηγετικό πολιτισμικό και πολιτιστικό ρόλο με σαφή όμως πολιτική αναφορά και ταύτιση με την αντικομουνιστική πλευρά και μάλιστα στην συντηρητικότερη, δεξιότερη και αντιδραστικότερη εκδοχή της.                                       
 Τα προβαλλόμενα όμως πολιτισμικά και πολιτιστικά πρότυπα στερούνται πρωτοτυπίας, είναι προϊόντα αισθητικής αναδίπλωσης και περιχαράκωσης με απόλυτη άρνηση του καινούργιου και σε απολύτως αποκλίνουσα πορεία σε σχέση με τα προοδευτικά και καινοτόμα ρεύματα που αναπτύσσονται στο πανελλήνιο. Ο Σύλλογος είναι απολύτως αποκομμένος και από τα ρεύματα της φωτισμένης εκδοχής της συντηρητικής παράταξης. Στο επίπεδο των μελών του Συλλόγου αυτό αντανακλάται σαν βαθμιαία εγκατάλειψη από κάθε δημιουργική καλλιτεχνική παρουσία και η πολιτισμική και πολιτιστική δραστηριότητα του Συλλόγου αφυδατώνεται.                                                                                                                           
 Το καλλιτεχνικό δυναμικό διατηρεί πλέον συναισθηματικές σχέσεις με τον Σύλλογο (άλλοτε θετικές και άλλοτε αρνητικές) μέχρι την απόλυτη αδιαφορία και απομάκρυνση.

18. Ποιος είναι ο ρόλος του Συλλόγου την περίοδο της χουντικής δικτατορίας;                                         Ο Σύλλογος προσχωρεί χωρίς καμιά επιφύλαξη και απόλυτα στο καθεστώς που επιβάλλεται.                        (Χωρίς καμία πρόθεση να εξυβρίσουμε, δυσφημήσουμε ή συκοφαντήσουμε ούτε τον Σύλλογο ούτε κανέναν άλλον, και αν κάποιος έχει στοιχεία περί του αντιθέτου, με χαρά θα τα δημοσιεύσουμε και θα βροντοφωνάξουμε την αντίθετη άποψη.)                                                                                                                                    
 Η δυναμική παρουσία του τοπικού νομάρχου της δικτατορίας και η θυελλώδης ανάμιξή του με όσα αφορούν στον καλλιτεχνικό χώρο καθορίζει απόλυτα τους κανόνες των πραγμάτων. Στους καλλιτέχνες δημιουργούς αναγνωρίζεται λοιπόν το δικαίωμα της ατομικής επιλογής της καλλιτεχνικής τους πορείας και των καλλιτεχνικών τους σχέσεων. Ο ρόλος δε που επιφυλάσσεται από τις Αρχές στον Σύλλογο είναι καθαρά προπαγανδιστικός  και προορίζεται για ευρεία λαϊκή κατανάλωση.                                                                                                                                                     
Το καλλιτεχνικό ή  καλλιτεχνίζον δυναμικό του Συλλόγου έχει απομακρυνθεί και ο Σύλλογος δεν έχει την δυνατότητα να ανταποκριθεί σε κανέναν πλέον ρόλο με στοιχειώδη καλλιτεχνικά κριτήρια. Η αποτελμάτωση κάθε προοπτικής είναι προφανής .

19. Πως λειτουργεί ο Σύλλογος στην περίοδο της μεταπολίτευσης;                                                                  
Ο Σύλλογος εισέρχεται στην μεταπολίτευση με την ορμή της προηγηθείσης περιόδου. Αποτελεί χώρο συνάντησης επικοινωνίας και συνεργασίας όλων και μόνον αυτών των πολιτικών εκδοχών της συντηρητικής και της αντιδραστικής πλευράς της κοινωνίας.                                   
Ο Σύλλογος αμφισβητείται και απομονώνεται πλέον ανοιχτά από πολλές άλλες πλευρές της κοινωνίας.                                                                                                                                                                    Σε μια τελευταία προσπάθεια να συνδεθεί με την κοινωνίας  υιοθετεί νέες μορφές πολιτιστικής δραστηριότητας (χορευτικό) προκειμένου να προσεγγίσει τα νέα κοινωνικά στρώματα, παράλληλα επιχειρεί να ανανεώσει την παραδοσιακή του δραστηριότητα (χορωδία), η προσπάθεια όμως καταλήγει σε αποτυχία.                                                                                        
 Η απομόνωση του Συλλόγου είναι πασιφανής.                                                                                                           
Η οργάνωση της 35-ετίας του Συλλόγου προκειμένου να προβληθεί το παρελθόν του και κυρίως η κατοχική περίοδος, σαν λόγος για την αποδοχή του Συλλόγου από τη νέα κοινωνική πραγματικότητα, καταλήγει σε κυριολεκτικό φιάσκο με την άρνηση παραλαβής και την επιστροφή πολλών μεταλλίων που σκορπίζονται αφειδώς.                                                                   Εν τέλει  η γενική συνέλευση του Συλλόγου - δια βοής- επιβεβαιώνει την πρόταση – απάντηση του Γ.Γ. του Συλλόγου προς τον κ. καθηγητή (Καλαμάρα) που επιστρέφει το μετάλλιο, ότι : «…αν ο κύριος αυτός εννοεί – στην επιστολή που συνοδεύει το μετάλλιο που επιστρέφει- ότι η ιδεολογία που χαρακτηρίζει τον Σύλλογο είναι ο αντικομουνισμός, αυτό πρέπει να το επιβεβαιώσουμε  και να απαντήσουμε ΝΑΙ… » και μετά η θορυβώδης επιβεβαίωση…Όλα πλέον ήταν ξεκάθαρα. (Και πάλι, χωρίς καμία πρόθεση να εξυβρίσουμε, δυσφημήσουμε ή συκοφαντήσουμε ούτε τον Σύλλογο ούτε κανέναν άλλον, και αν κάποιος έχει στοιχεία περί του αντιθέτου, με χαρά θα τα δημοσιεύσουμε και θα βροντοφωνάξουμε την αντίθετη άποψη.)

20.Πώς θα περιγράφατε σήμερα τον Σύλλογο;                                                                                          Σύλλογος με ανύπαρκτη ουσιαστική  καλλιτεχνική, πολιτιστική, πολιτισμική δημιουργία.                                   Διακινεί παθητικά και μεταπρατικά (δηλαδή, «αναμεταδίδει», δεν δημιουργεί)  πολιτισμικά γεγονότα. Είναι  απόλυτα και σταθερά συμβιβασμένος με τον περιθωριακό (δηλαδή, τον μη-πρωτοποριακό, μη-δημιουργικό)  του ρόλο που τον αποδέχεται απόλυτα.                                                                                                                                                     
Η αποτελμάτωση είναι πλέον δεδομένη, γενικευμένη και προφανής.                                                                 
 Το μόνο που αναδεικνύεται σε κάθε ευκαιρία  είναι η αντιδραστική εγρήγορση για ακύρωση οποιασδήποτε αλλαγής.                                                                                                                        

 Είναι πια ένας απολύτως ξεπερασμένος  και απαξιωμένος (δηλαδή, μη-δημιουργικός, διότι στην τέχνη και στον πολιτισμό ό,τι και όποιος δεν είναι δημιουργικό ή δημιουργικός ξεπερνιέται και απαξιώνεται)  Σύλλογος που η κοινωνική του σημασία συγκεντρώνεται μόνον στην χρησιμότητα των κτιριακών του εγκαταστάσεων.                       
 Η πολιτική του αξιοποίηση βέβαια   είναι πάντοτε δυνατή σε συγκεκριμένη όμως κατεύθυνση.
ΦΛΩΡΙΝΑ – Νοέμβρης 2011
                                                                                                                                                             
Ο Αναπλέων
Υ.Γ. Θύτες και θύματα ατάκτως ερημένα.
Υ.Γ.- Υ.Γ. Δικαίωμα στη μνήμη για όλους και για όλα.
                Όπως πρέπει,
               Όπως τους πρέπει
               Όσο πρέπει
               Όσο τους πρέπει.                                                                                                                 
                                       O ίδιος 

Αναδημοσίευση εφημερίδα κρουά -κρουά  "το κράξιμο", φύλλο 39, Νοέμβριος 2011, σελ 3

Τα κόκκινα γράμματα απηχούν άποψη της εφημερίδας μας στο δημοσίευμα του αναγνώστη και φίλου κρουά με το ψευδώνυμο Ο ΑΝΑΠΛΕΩΝ

6 σχόλια :

Ανώνυμος είπε...

Βρε κορίτσι μου, γιατί προβάλλεις ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΑ ΘΕΜΑΤΑ; Δεν ξέρεις πως το κάπνισμα απαγορεύεται;

Ανώνυμος είπε...

H κ. Πανδώρα Κουτουράτσα γράφτηκε ποτέ στον Αριστοτέλη Φλώρινας ή δεν γράφτηκε και γιατί;
(αιτιολογήστε κάθε απάντησή σας)

ΠΑΝΔΩΡΑ ΚΟΥΤΟΥΡΑΤΣΑ είπε...

Δεν πρόλαβα.

Ανώνυμος είπε...

Δυστυχώς τον ΦΣΦ "Αριστοτέλης" τον χρησιμοποίησαν ως καταφύγιο-ορμητήριο διάφοροι επαγγελματίες "πατριώτες", οι οποίοι πουλούσαν "πατριωτισμό" ρουφιανεύοντας.

Ανώνυμος είπε...

Ούτε ο μόνος σύλλογος είναι που έχουν διατελέσει και σωστοί και λάθος άνθρωποι, ούτε υπάρχει άλλος καλύτερος στο Νομό μας.
Μακάρι δε οι όποιοι,πάντα και παντού, δήθεν ρουφιανευόμενοι να μην ήταν ποτέ κι οι ίδιοι ρουφιάνοι ....
Στον τόπο μας έχει πολλούς πατριώτες και ΄πατριώτες΄. Εχει όμως και ορκισμένους εχθρούς της πατρίδας μας και μισητές όλων μας.
Ο διάολος εξάλλου, πάντα διαμαρτύρεται για το λιβάνι του ΄υπερθρήσκου΄΄ όπως τον λέει ιερέα...περισσότερο όμως από την λειτουργούσα καμινάδα του Αριστοτέλη.

Ανώνυμος είπε...

Tο ρουφιάνεμα δεν μονοπωλείται,δεν εθνικοποιείται δεν φράζεται σε υποσύνολα.
H αγάπη είναι παντού, love is in the air

Δημοσίευση σχολίου